Η Dapagliflozin (Δαπαγλιφλοζίνη) – Forxiga (φάρμακο του Σ. Διαβήτη τύπου 2) μειώνει τους καρδιαγγειακούς θανάτους σε ανθρώπους με καρδιακή ανεπάρκεια (μειωμένης σύσπασης), ακόμη και αν δεν έχουν Διαβήτη.

Στη μελέτη DAPA-HF (πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη) φάνηκε ότι σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξωθήσεως (<40%), η Dapagliflozin σε δόση 10 mg ημερησίως (προστιθέμενη στην ήδη υπάρχουσα φαρμακευτική θεραπεία), μειώνει τους καρδιαγγειακούς θανάτους κατά 1.9% (σε απόλυτες τιμές, συγκριτικά με ψευδοφάρμακο), στον ενάμιση χρόνο παρακολούθησης, είτε έχουν είτε δεν έχουν Σ. Διαβήτη τύπου 2.

Οι παρενέργειες της Dapagliflozin ήταν ίδιες με του ψευδοφαρμάκου (Υπ’ όψιν ότι στους μη διαβητικούς δεν παρατηρήθηκε υπογλυκαιμία).

Προς το παρόν το φάρμακο αυτό έχει ένδειξη για τους διαβητικούς τύπου 2 κυρίως με αθηρωματική καρδιαγγειακή νόσο και με καρδιακή ανεπάρκεια.

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1911303

https://ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.119.044133

Η Dapagliflozin (Forxiga) είναι μέλος της ομάδας των SGLT2i (δες πιο κάτω).

Το ευνοϊκό αποτέλεσμα της Dapagliflozin στην καρδιακή ανεπάρκεια αναμένεται να φανεί και από τα άλλα φάρμακα της κατηγορίας των SGLT2i (Empagliflozin-Jardiance / Canagliflozin-Invokana) σε μελέτες που διενεργούνται ήδη.

Υπ’ όψιν ότι η μελέτη CVD-REAL (2017), έδειξε ότι οι SGLT2i, μειώνουν τις νοσηλείες από Καρδιακή Ανεπάρκεια κατά 40% και τους θανάτους από όλες τις αιτίες κατά 50% συγκρινόμενοι με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα.

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ  

Χρόνια Καρδιακή ανεπάρκεια ονομάζεται η μείωση της ικανότητας της καρδιάς να στέλνει όση ποσότητα αίματος χρειάζεται το σώμα (αρχικά στην προσπάθεια και αργότερα και στην ηρεμία).

Αυτή οφείλεται σε μείωση της ικανότητας της αριστερής κοιλίας για σύσπαση-συστολή ή/και για διάταση-διαστολή.

Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα χρόνιο κλινικό σύνδρομο που συνοδεύεται από συμπτώματα όπως εύκολη κούραση και δύσπνοια και προέρχεται από κατασκευαστική ή λειτουργική καρδιακή ανωμαλία (βλάβη μυοκαρδίου, βαλβιδοπάθειες, αρρυθμίες, στεφανιαία νόσος, υπέρταση κ.λ.π.), με αργή εξέλιξη και τελικό στάδιο το οξύ πνευμονικό οίδημα.

Η εύκολη κούραση και η ελαφρά δύσπνοια της καρδιακής ανεπάρκειας, συχνά αποδίδονται λανθασμένα από τον ασθενή στην μεγαλύτερη ηλικία του και θεωρούνται δυστυχώς φυσιολογικά από αυτόν.

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ SGLT2

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε μια νέα ομάδα υπογλυκαιμικών φαρμάκων που δρουν στην Υπεργλυκαιμία, αυξάνοντας την αποβολή γλυκόζης (και Νατρίου) από το αίμα στα ούρα, μέσω των Νεφρών.

Αυτή η ομάδα είναι οι αναστολείς των υποδοχέων των ενεργών συν- μεταφορέων Νατρίου- Γλυκόζης (sodium-glucose co-transporters ή SGLT2) ή SGLT2inhibitors (SGLT2i).

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2 είναι ιδανικοί, επιπλέον της Μετφορμίνης (Glucophage),  για όποιον Διαβητικό:

1) Έχει αυξημένο σωματικό βάρος. Προκαλούν μείωση του σωματικού βάρους, λόγω των απώλειας των θερμίδων της γλυκόζης που αποβάλλεται. (Κυρίως μειώνεται το σπλαχνικό λίπος).

2) Έχει υπερφόρτωση υγρών- Καρδιακή ανεπάρκεια. Βοηθούν μέσω της αποβολής Νερού (με ωσμωτική διούρηση) και της αποβολής Να+.

3) Έχει Αρτηριακή Υπέρταση. Την μειώνουν με την αποβολή Νερού και Να+

4) Έχει Καρδιαγγειακή Πάθηση. Μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα μέσω των προηγούμενων 3 δράσεων.

5) Έχει Χρόνια Νεφρική Νόσο (ιδίως αν συνυπάρχει Λευκωματουρία)*.

Επιπλέον Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2, μέσω της αποβολής γλυκόζης στα ούρα, προστατεύουν τα β- κύτταρα του παγκρέατος ώστε να μην εξαντλούνται γρήγορα.

Προληπτικά, πρέπει να γίνεται προσωρινή διακοπή τους σε βαρεία πάθηση ή σε νοσηλεία για μεγάλη εγχείρηση (και σε καταστάσεις που δεν λαμβάνεται φαγητό ή υπάρχει αφυδάτωση ή υπάρχει κατάχρηση αλκοόλ) για να μην προκληθεί η σπάνια Διαβητική Κετοξέωση.

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

Στις τελευταίες οδηγίες, του 2019, της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (ESC) και της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Μελέτης του Διαβήτη (EASD), αναφέρεται ότι σε ανθρώπους που πρωτοεμφανίζεται Σ. Διαβήτης και ταυτόχρονα έχουν ψηλό και πολύ ψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο ή έχουν αθηρωματική καρδιαγγειακή νόσο:

Το πρώτο (!!) φάρμακο που χορηγείται είναι αναστολέας SGLT2 ή αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1 και αν χρειαστεί (αν η Hb A1c παραμένει >7%), τότε προστίθεται Μετφορμίνη.

Αν ήδη λαμβάνεται Μετφορμίνη και χρειάζεται, στους πιο πάνω προστίθεται αναστολέας SGLT2 ή/και αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1.

* Μια πρόσφατη μελέτη, η CREDENCE (τυχαιοποιημένη + διπλή τυφλή), έδειξε ότι σε Διαβητικούς με Χρόνια Νεφρική Νόσο (CKD) και Μακρο-Λευκωματουρία (>300 mg/24ωρο), το αντιδιαβητικό φάρμακο Canagliflozin (σε μικρή δόση 100 mg), μειώνει την επιδείνωση της Νεφρικής βλάβης κατά 32% συγκριτικά με ψευδοφάρμακο.

Η μείωση ήταν σχετική και αφορούσε εξέλιξη σε τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (eGFR < 15 mL/min) μετά από 2.6 χρόνια παρακολούθησης.