Ενημερώθηκε στις 8/11/2017

Κάθε χρόνο 10.000 με 13.000 Έλληνες παθαίνουν καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου, συχνότερα στο σπίτι.

Αυτή συμβαίνει όταν η καρδιά σταματά ξαφνικά, συνήθως λόγω κοιλιακής μαρμαρυγής που οφείλεται σε καρδιακή πάθηση.

Περισσότεροι από το 90% από αυτούς πεθαίνουν γιατί οι παριστάμενοι δεν ξέρουν πώς να κάνουν καρδιοαναπνευστική ανάνηψη (CPR) και έτσι φοβούνται να προχωρήσουν σ’ αυτήν για να μην κάνουν κάτι λάθος.

Συνεπώς είναι επιτακτικό να γνωρίζουμε όλοι τι να κάνουμε ΑΜΕΣΑ σε τέτοια περίπτωση για να διατηρήσουμε την στοιχειώδη προσφορά οξυγόνου στον εγκέφαλο (και την καρδιά), μέχρι να έρθει το ΕΚΑΒ.

Η επιβίωση των θυμάτων κοιλιακής μαρμαρυγής είναι μέγιστη όταν οι παριστάμενοι προσφέρουν καρδιοαναπνευστική ανάνηψη και ηλεκτρική απινίδωση στα πρώτα 3 ως 5 λεπτά από την πτώση του θύματος.

Υπ’ όψιν ότι άλλαξε η σειρά των ενεργειών του διασώστη και τώρα ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΜΠΙΕΣΕΙΣ, μετά το άνοιγμα των αεραγωγών και μετά η αναπνοή στόμα με στόμα [C-A-B (Compressions, Airway, Breathing)].

Το άρθρο απευθύνεται σε μη εκπαιδευμένους ανθρώπους, σε όλους μας, για να βοηθήσουμε κάποιον άνθρωπο κοντά μας με καρδιακή ανακοπή.

Οπότε θα γίνουμε οι διασώστες του μέχρι να έρθει το ΕΚΑΒ, εκτελώντας μόνο συμπιέσεις στο στέρνο του.

ΟΙ ΣΥΜΠΙΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΤΕΡΝΟ

Το θύμα πρέπει γυριστεί στη ράχη, στη θέση που βρίσκεται, για να αρχίσουν οι συμπιέσεις στο στέρνο του. (Αν υπάρχει υποψία τραυματισμού στον αυχένα, θα ακινητοποιηθεί το κεφάλι με τα δυο χέρια άλλου παρευρισκόμενου).

Οι συμπιέσεις στο στέρνο του θύματος πρέπει να είναι από 100 ως 120 στο λεπτό, η δε μετακίνηση του στέρνου προς τα κάτω πρέπει να είναι μεταξύ 5 και 6 εκατοστών.

Μετά από κάθε συμπίεση, το στέρνο πρέπει αφήνεται να επανέρχεται πλήρως. Ο διασώστης δεν πρέπει να ξεκουράζει τα χέρια του ενδιάμεσα από τις συμπιέσεις ακουμπώντας πάνω στο στέρνο του θύματος.

Αυτές γίνονται με την τοποθέτηση των χεριών και κλείδωμα των δακτύλων του διασώστη στο κάτω μισό του στέρνου του θύματος. Υπ’ όψιν ότι τα χέρια πρέπει να είναι τεντωμένα (κλειδωμένοι αγκώνες).

Ιδανικά αν υπάρχουν 2 διασώστες πρέπει να εναλλάσσονται ανά 2 λεπτά. Επίσης δεν πρέπει να γίνονται διακοπές για ψηλάφηση των παλμών.

Πρόσφατα, το 2015, η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρία εξέδωσε νέες οδηγίες για τη CPR. https://eccguidelines.heart.org/wp-content/uploads/2015/10/2015-AHA-Guidelines-Highlights-English.pdf

Βάσει αυτών:

1) Πρώτα ελέγχεται η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ που είναι πεσμένο το θύμα για τυχόν τοξικά ή διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος ή κάτι άλλο.

2) ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ότι είναι καρδιακή ανακοπή ελέγχοντας αν δεν αντιδρά και δεν αναπνέει το θύμα ή αν παρουσιάζει ελάχιστη μόνο, ανώμαλη αναπνοή.

Υπ’ όψιν ότι οι παριστάμενοι συχνά παρερμηνεύουν αγωνιώδη ελάχιστη ή ανώμαλη αναπνοή σαν φυσιολογική. Επίσης σύντομοι γενικευμένοι σπασμοί μπορεί να υπάρξουν στην αρχή της καρδιακής ανακοπής.

Σε άνθρωπο με ξαφνική πτώση και πλήρη απώλεια συνειδήσεως (το θύμα δεν ανταποκρίνεται  σε σκούνημα και ομιλία) και απούσα αναπνοή (ή ανώμαλη αγωνιώδης ελάχιστη αναπνοή), η πιθανότερη αιτία είναι η καρδιακή ανακοπή.

Αν ο παρευρισκόμενος δεν γνωρίζει πώς να ελέγξει τους σφυγμούς στις καρωτίδες δεν πειράζει και ΔΕΝ πρέπει να το επιχειρήσει.

Αν κάποιος τυχαίνει να γνωρίζει πώς να ελέγξει τους σφυγμούς αυτό πρέπει να γίνει ταυτόχρονα με τον έλεγχο της ύπαρξης αναπνοής σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα, για να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος μέχρι να αρχίσουν οι συμπιέσεις του θώρακα.

3) Αν αναγνωριστεί σαν καρδιακή ανακοπή ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ και άλλους και ακολουθεί ΚΛΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ 166.

Αφήνουμε το τηλέφωνο, σταθερό ή κινητό σε ανοιχτή ακρόαση ώστε ο γιατρός του ΕΚΑΒ να βοηθήσει με οδηγίες για το τι χρειάζεται να γίνει.

4α) Αν στον χώρο ΔΕΝ βρίσκεται σύστημα αυτόματης απινίδωσης (AED) και ο παρευρισκόμενος, οι παρευρισκόμενοι δεν είναι εκπαιδευμένοι στην CPR, πρέπει άμεσα να εφαρμοστούν ΜΟΝΟ συμπιέσεις του θώρακα του θύματος μέχρι να έρθει η βοήθεια του ΕΚΑΒ.

4β) Αν στον χώρο βρίσκεται ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΑΠΙΝΙΔΩΣΗΣ (AED) και αν είμαστε μόνοι, ΠΡΩΤΑ το χρησιμοποιούμε και μετά αρχίζουμε τις συμπιέσεις.

Αν υπάρχει και άλλος παρευρισκόμενος ξεκινούμε άμεσα τις συμπιέσεις μέχρι ο άλλος να φέρει το σύστημα αυτόματης απινίδωσης.

Μόλις έρθει το σύστημα αυτόματης απινίδωσης, το χρησιμοποιούμε ΑΜΕΣΑ.

Δεν πρέπει να υπάρχει παύση ανάμεσα στις συμπιέσεις μεγαλύτερη των 10 δευτερολέπτων ούτε πριν, ούτε μετά από την ηλεκτρική απινίδωση.

5) Αν υπάρχει κάποιος εκπαιδευμένος παρευρισκόμενος θα χορηγηθεί και αέρας στους πνεύμονες, σε αναλογία 30:2. Δηλαδή θα γίνονται διαδοχικά 30 συνεχόμενες συμπιέσεις και μετά 2 συνεχόμενες εκπνοές στο στόμα (στόμα με στόμα) του θύματος με κλειστά τα ρουθούνια του.

Οι κύκλοι των 30:2 συνεχίζονται είτε μέχρι να συνέλθει το θύμα είτε μέχρι να έρθει η βοήθεια του ΕΚΑΒ.

Για ΜΗ εκπαιδευμένο παριστάμενο, παρακολουθήστε το επόμενο βίντεο.

Για ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟ παριστάμενο, παρακολουθήστε το επόμενο βίντεο.

ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΑΕΡΑΓΩΓΩΝ

Ο εκπαιδευμένος διασώστης που αισθάνεται σιγουριά ότι μπορεί να προσφέρει και τεχνητή αναπνοή πρώτα ανοίγει τους αεραγωγούς του θύματος, αρχικά με άνοιγμα της κάτω σιαγώνας (jaw-thrust maneuver).

Αν η διάνοιξη δεν είναι αρκετή για να υπάρχει ροή του αέρα προς τους πνεύμονες του θύματος, έτσι ώστε να ανασηκωθεί ο θώρακας του, τότε επιπλέον γίνεται και  έκταση του αυχένα προς τα πίσω (head tilt–chin lift maneuver), μόνο όμως αν ΔΕΝ υπάρχει τραυματισμός στο κεφάλι ή τον αυχένα.

Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΑΝΑΠΝΟΗ

Κάθε εκπνοή του διασώστη στο θύμα πρέπει να χορηγείται σε 1 δευτερόλεπτο, πρέπει δε να φαίνεται το ΑΝΑΣΗΚΩΜΑ του στήθους.

Ο διασώστης, πρέπει να εισπνεύσει κανονικά και ΟΧΙ βαθειά  πριν να στείλει αέρα στους πνεύμονες του θύματος. Έτσι θα αποφευχθεί και ο υπερβολικός αερισμός των πνευμόνων του θύματος και πιθανή ζάλη του διασώστη.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ    

Θεμελιώδη βήματα της στοιχειώδους υποστήριξης της ζωής (BLS) είναι:

α) H άμεση αναγνώριση της καρδιακής ανακοπής.

β) H ενεργοποίηση του ΕΚΑΒ με τηλεφώνημα στο 166 από σταθερό ή κινητό τηλέφωνο.

γ) Oι άμεσες συμπιέσεις του θώρακα (και τεχνητή αναπνοή αν υπάρχει γνώστης).

δ) Η άμεση χρησιμοποίηση συστήματος αυτόματης απινίδωσης, αν αυτό υπάρχει στο χώρο.

Αν η CPR γίνει άμεσα και σωστά, υπολογίζεται ότι θα επιβιώσουν μέχρι και 3πλάσιοι άνθρωποι.

Τελικά:

1) Χρειάζεται να καλλιεργηθεί μια συνείδηση επείγουσας δράσης και τόλμης σε όλους μας για εφαρμογή των συμπιέσεων στο θώρακα.

2) Πρέπει να αναζητήσουμε να εκπαιδευτούμε στην Καρδιοαναπνευστική Ανάνηψη, ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε όλο το πακέτο της (C-A-B).

3) Πρέπει να πιέσουμε για τοποθέτηση συστημάτων αυτόματης απινίδωσης (AED) όπου υπάρχει πολυκοσμία.

Στις 6/11/2017 η Διεθνής Επιτροπή για την Ανάνηψη εξέδωσε Νέες οδηγίες γ’ αυτήν που δεν διαφέρουν ουσιαστικά από τις πιο πάνω.

http://circ.ahajournals.org/content/early/2017/11/06/CIR.0000000000000541