Ενημερώθηκε στις 4/2/2022

Πριν μερικές μέρες είχαμε τα αποτελέσματα 5ετίας της μελέτης FAME 2, όπου συγκρίθηκε η τοποθέτηση Stent στις στενώσεις που μειώνουν σημαντικά τη “ροή” (μειωμένο FFR) με τη φαρμακευτική θεραπεία μόνη της, για τη σταθερή στεφανιαία νόσο.

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1803538

Αυτά τα αποτελέσματα έδειξαν ότι παρέμειναν μη στατιστικώς σημαντικοί οι θάνατοι, η δε ανάγκη “επείγουσας” επαναγγείωσης ήταν 6.3% με τα DES vs 21.1% με τα φάρμακα.

Όσον αφορά τα εμφράγματα, αυτά συνέβησαν στο 8.1% με την PCI και στο 12.0% με τη φαρμακευτική θεραπεία και παρ’ όλο που δεν ήταν στατιστικά σημαντική η διαφορά, φαίνεται τάση μείωσης.

Ατυχώς όμως η απόφαση για επείγουσα επαναγγείωση σε όσους παρέμειναν σε φαρμακευτική θεραπεία, ελήφθει μόνο βάσει ιστορικού οπισθοστερνικού άλγους (χωρίς καν ΗΚΓμα) περίπου στο 50% των περιπτώσεων.

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1408758

Επειδή η μελέτη ΔΕΝ ήταν τυφλή, φαίνεται ότι πιθανόν να αυξήθηκε η ανάγκη επείγουσας επαναγγείωσης σε όσους υπήρχε στένωση που “δεν θεραπεύτηκε με DES”, λόγω του άγχους τόσο του ασθενή όσο και του γιατρού.

Γνωρίζουμε ότι αν γίνει αγγειοπλαστική με Stent, με βάση την στεφανιογραφία μόνο, τα αποτελέσματα δεν είναι καλύτερα από της φαρμακευτικής θεραπείας (μελέτη COURAGE).

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1505532#t=article

Έτσι άρχισε να χρησιμοποιείται η ταυτόχρονη λειτουργική εκτίμηση (πόση ισχαιμία προκαλείται) της κάθε στένωσης ξεχωριστά, με μέτρηση της πίεσης πριν και μετά την αθηρωματική πλάκα – στένωση (FFR και iFR), ώστε να τοποθετείται Stent, μόνο στις στενώσεις όπου μειώνεται σημαντικά η πίεση.

Όμως μεγαλύτερη σημασία για τη δημιουργία ισχαιμίας έχει ο βαθμός της μείωσης της μέγιστης δυνατής ροής (κατάσταση κόπωσης) και όχι η πτώση της πίεσης πριν και μετά την πλάκα (CFR = μέγιστη ροή / βασική ροή, μετά τη στένωση).

Γνωρίζουμε ότι οι στενώσεις που δεν προκαλούν ισχαιμία, είναι ασφαλές και καλύτερο να θεραπεύονται μόνο με φαρμακευτική θεραπεία αντί με τοποθέτηση Stent (μελέτη DEFER, με BMS).

https://academic.oup.com/eurheartj/article/36/45/3182/2293476

>>> Ευτυχώς ολοκληρώθηκε η μελέτη ISCHEMIA που ξεκαθαρίζει το τοπίο, ως το πια είναι η καλύτερη θεραπεία των αθηρωματικών πλακών με σταθερή στεφανιαία νόσο.

Βάσει της μελέτης αυτής, φαίνεται ότι έφτασε το τέλος της επεμβατικής αντιμετώπισης για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων με σταθερή στεφανιαία νόσο, που ΔΕΝ έχουν νόσο του στελέχους, ούτε κλάσμα εξωθήσεως < 35%, ούτε αφόρητο στηθαγχικό πόνο.

>> Περισσότερα για τη μελέτη ISCHEMIA θα δείτε: εδώ

>> Περισσότερα για τη θεραπεία της στεφανιαίας νόσου θα δείτε: εδώ