Καρδιολογία » Σακχαρώδης Διαβήτης

ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

superman — Fri, 10 Jul 2020 17:57:39 +0000

Η θεραπεία του Σακχαρώδη Διαβήτη (ή Διαβήτη) βασίζεται στην ειδική δίαιτα, την άσκηση, τη μείωση του σωματικού βάρους, στα φάρμακα, στην εκπαίδευση του διαβητικού, και επίσης στην “αμείλικτη” καταπολέμηση των άλλων παραγόντων κινδύνου, δηλαδή της αυξημένης αρτηριακής πιέσεως, της αυξημένης LDL χοληστερίνης και του καπνίσματος.

Για το άρθρο για τη φαρμακευτική θεραπεία του Διαβήτη, πατήστε: εδώ

Συστήνεται επίσης αντιγριπικός εμβολιασμός ανά έτος και εμβολιασμός κατά του πνευμονιοκόκκου.

## Ο στόχος της αντιδιαβητικής θεραπείας για τους περισσότερους, κατά την ADA (Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία), είναι η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (Hb A1c) να κυμαίνεται μεταξύ 6,5 και 7%, η δε γλυκόζη νηστείας να είναι μικρότερη από 130 mg/dL.

Η άμεση μείωση της υπεργλυκαιμίας, όσο το δυνατόν εγγύτερα στο φυσιολογικό, χωρίς να προκαλείται υπογλυκαιμία, είναι μεγάλης σημασίας τόσο για την μείωση των μακροαγγειακών όσο και για την μείωση των μικροαγγειακών επιπλοκών του Σ.Δ.

Με τις τελευταίες οδηγίες, οι αυστηρές μετρήσεις των ποσοτήτων των διαφορετικών τροφών ΔΕΝ συστήνονται.

## Όμως η δίαιτα πρέπει να περιέχει ΜΕΙΩΜΕΝΕΣ ΟΛΙΚΕΣ ΘΕΡΜΙΔΕΣ, για να μειωθεί το επιπλέον σωματικό βάρος του διαβητικού στο προβλεπόμενο από το ύψος του, ή τουλάχιστον στην αρχή να μειωθεί το σωματικό βάρος κατά 7%.

Για παράδειγμα, αν κάποιος έχει ύψος 1.75 μέτρα, πολλαπλασιάζουμε 1.75 επί 1.75, επί 25, για να βρούμε το ανώτερο επιτρεπόμενο βάρος του (77 κιλά) ώστε να μην θεωρείται υπέρβαρος.

## Η καλύτερη εκδοχή διατροφής του διαβητικού είναι η παλιά καλή μεσογειακή διατροφή με λιγότερο ελαιόλαδο, ώστε να μειωθεί το σωματικό βάρος. Ακολουθεί η χορτοφαγική δίαιτα με αυγά και γαλακτοκομικά επιπλέον, και η δίαιτα μειωμένων υδατανθράκων (δες πιο κάτω).

### Επιπλέον συνιστάται οπωσδήποτε και φυσική δραστηριότητα, με αερόβια κυρίως άσκηση, ιδίως βάδισμα, περισσότερο από 150 λεπτά ανά εβδομάδα, με ταχύτητα περίπου 5 χιλιόμετρα/ώρα, μοιρασμένη σε 3 ή περισσότερες μέρες.

# Ιδανικά τρόφιμα για τον διαβητικό, σε μικρές ποσότητες είναι: Τα φρούτα με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο (δες πιο κάτω), τα λαχανικά (κυρίως τα μη αμυλώδη), το ψωμί ολικής αλέσεως, τα μακαρόνια ολικής αλέσεως, το καστανό ρύζι, τα όσπρια, όπως τα φασόλια, τα ρεβίθια, οι φακές, τα ψάρια (σχάρας ή βραστά), άλλα θαλασσινά, τα γαλακτοκομικά με λίγα λιπαρά, οι ξηροί καρποί (άψητοι και ανάλατοι, σε μικρή ποσότητα), το κοτόπουλο χωρίς δέρμα, τα αυγά (πολλά ασπράδια, αλλά μόνο 3 κρόκοι τη βδομάδα), το τσάι, ο καφές (μέχρι 2/24ωρο) κλπ.

Εννοείται ότι το λάδι πρέπει να είναι ελάχιστο για να μειώνεται ή να μην αυξάνεται το σωματικό βάρος.

Το αλάτι πρέπει να είναι λιγότερο από 5.75 mg/ημέρα (περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού).

# Απαγορεύεται η κατανάλωση τροφίμων με προσθήκη ζάχαρης ή/και φαγητών που περιέχουν επεξεργασμένους υδατάνθρακες.

## Η μεσογειακή δίαιτα (η διατροφή του 1960 κυρίως στην Κρήτη) περιλαμβάνει: Λαχανικά, φρούτα, ξηρούς καρπούς, σπόρους (π.χ. κολοκυθόσπορους), όσπρια, ψάρια και θαλασσινά, ψωμί από μη αποφλοιωμένα δημητριακά, πατάτες, λάδι ελιάς.

Κατανάλωση με ΜΕΤΡΟ: Πουλερικά, αυγά, τυρί, γιαούρτι, κρασί (κυρίως κόκκινο, 120 γρ. για τους άντρες, 60 γρ. για τις γυναίκες)

Σπάνια κατανάλωση: Κόκκινο κρέας, επεξεργασμένο κρέας, γλυκά

Αυτή συνοδεύεται από καθημερινή άσκηση, οικογενειακή μάζωξη και ξεκούραση μετά το φαγητό.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

Τα τρόφιμα, εκτός από τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία, περιέχουν 3 συστατικά. Τους υδατάνθρακες, τα λίπη και τις πρωτεΐνες. Αυτά μαζί με τα οινοπνευματώδη προσφέρουν τις θερμίδες που χρειάζεται για ενέργεια το σώμα.

Το φαγητό μας πρέπει να περιέχει ορισμένες ποσότητες από κάθε ομάδα τροφίμων.

ΔΕΝ υπάρχει ιδανική αναλογία πρόσληψης θερμίδων από τους υδατάνθρακες, τις πρωτεΐνες και τα λιπαρά (τα 3 συστατικά των τροφίμων).

Α) ΟΙ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ

Οι Υδατάνθρακες θα πρέπει να προσφέρουν περίπου το 45% των ολικών θερμίδων και προτιμούνται οι τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο (Glycemic Load ή GL), αλλά πρέπει να συνυπολογίζεται και η συνολική διατροφική αξία του κάθε τροφίμου.

# Όμως σε όσους ΔΕΝ επιτυγχάνεται ο στόχος της θεραπείας (δες πιο πάνω) ή σε όσους πρέπει οπωσδήποτε να μειωθούν τα φάρμακα, μπορεί να μειωθεί το ποσοστό των προσλαμβανομένων υδατανθράκων μέχρι και στο 26% των ολικών θερμίδων. (δεν μπορεί να εφαρμοστεί από έγκυο ή θηλάζουσα).

Αυτό επιτυγχάνεται με την ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΦΥΓΗ ψωμιού, μακαρονιών, ρυζιού και αμυλωδών λαχανικών όπως οι πατάτες.

Υπ’ όψιν ότι μεγαλύτερη σημασία έχει η ποσότητα των υδατανθράκων στο κάθε τρόφιμο, η ποσότητα του προσλαμβανόμενου τροφίμου αλλά και οι φυτικές του ίνες (κυρίως οι διαλυτές και λιγότερο οι αδιάλυτες).

Η γλυκόζη που εμφανίζεται στο αίμα μετά το φαγητό, εξαρτάται κυρίως από την ποσότητα της στο τρόφιμο και λιγότερο από τον γλυκαιμικό δείκτη του συγκεκριμένου τροφίμου (δηλαδή το πόσο απότομα αυξάνεται η γλυκόζη στο αίμα περίπου 2 ώρες μετά το φαγητό).

Το γλυκαιμικό φορτίο (GL) συνυπολογίζει την ποσότητα των υδατανθράκων στο τρόφιμο μαζί με τον γλυκαιμικό δείκτη (Glycemic index ή GI).

Ο γλυκαιμικός δείκτης μας πληροφορεί για την ποιότητα του τροφίμου σε υδατάνθρακες. Τα τρόφιμα με ψηλό γλυκαιμικό δείκτη προκαλούν ψηλότερη μεταγευματική υπεργλυκαιμία και ευκολότερη εξάντληση των β κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν την ινσουλίνη.

Το γλυκαιμικό φορτίο υπολογίζεται από τον τύπο, GL = GI επί τα γραμμάρια του υδατάνθρακα που υπάρχει στα 100 γραμμάρια τροφίμου /100.

Κάτω από 10 θεωρείται καλό, 10-20 μέτριο και πάνω από 20 ψηλό.

Επίσης σημασία έχει και η μορφή του φαγώσιμου. Για παράδειγμα ο χυμός ενός μήλου έχει πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, από το ολόκληρο μήλο. Το σιτάρι που αλέθεται πάρα πολύ, έχει πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, από το χοντροαλεσμένο σιτάρι. Επίσης τα λεπτά και πολύ βρασμένα μακαρόνια έχουν πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, από τα παχύτερα και λίγο βρασμένα μακαρόνια. Τα ώριμα φρούτα έχουν πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη από τα άγουρα, γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγονται.

Παραδείγματα

## Το καρπούζι έχει ψηλό γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 73, αλλά μικρή ποσότητα υδατανθράκων, 7.5 γραμμάρια περίπου ανά 100 γραμμάρια καρπουζιού. Αυτό μας δίνει γλυκαιμικό φορτίο 5.25 περίπου.

Έτσι με τη λήψη μιας μικρής ποσότητας καρπουζιού, π.χ. 100 γραμμαρίων προσλαμβάνονται 7.5 γραμμάρια υδατανθράκων και 30 θερμίδες.

( Συνεπώς τα άλλα τρόφιμα στην διάρκεια της ημέρας, πρέπει να μειωθούν ώστε να προσφέρουν 7.5 γραμμάρια υδατανθράκων λιγότερα).

## Το πεπόνι έχει γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 70, με 6.5 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό του φορτίο είναι 4.5 και οι θερμίδες του 26.

## Το Σταφύλι έχει γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 45-53, με 14-18 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό του φορτίο είναι 6-10 και οι θερμίδες του 67.

## Τα φρέσκα σύκα έχουν γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 51, με 16.3 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό τους φορτίο είναι 8.3 και οι θερμίδες 74.

## Τα ξηρά σύκα έχουν γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 61, με 50 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό τους φορτίο είναι 30 και οι θερμίδες 239.

## Το Μέλι έχει γλυκαιμικό δείκτη 55-65 (ανάλογα το είδος του) και 1 κουταλιά της σούπας (21 γραμμάρια) περιέχει 17 γραμμάρια υδατάνθρακες (κυρίως φρουκτόζη και γλυκόζη) οπότε το γλυκαιμικό φορτίο του είναι 10.2 και οι θερμίδες του 68.

Αυτό αυξάνει την Hb A1c, συνεπώς η κατανάλωση του από διαβητικούς θα είναι ελάχιστη και αραιή. Αντί για το μέλι προτιμούνται τα φρούτα γιατί περιέχουν φυτικές ίνες.

ΕΙΔΗ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΩΝ

Τα φαγητά περιέχουν 3 είδη υδατανθράκων, τα απλά ζάχαρα, τους σύνθετους υδατάνθρακες και τις φυτικές ίνες.

ΤΑ ΑΠΛΑ ΖΑΧΑΡΑ

Τα απλά ζάχαρα (γλυκόζη, φρουκτόζη, γαλακτόζη), είναι αυτά που υπάρχουν αυτούσια στα τρόφιμα π.χ. στα φρούτα στο γάλα και αλλού.

Τα απλά ζάχαρα που επεξεργάστηκαν από τον άνθρωπο απαγορεύονται.

Άλλες γλυκαντικές ουσίες όπως η Στέβια, η Σακχαρίνη, η Ασπαρτάμη, δεν απαγορεύονται.

Επίσης τα τρόφιμα με προσθήκη φρουκτόζης πρέπει να αποφεύγονται, γιατί το ήπαρ μετατρέπει σε τριγλυκερίδια το περίσσευμά της.

ΟΙ ΣΥΝΘΕΤΟΙ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ (ΤΑ ΑΜΥΛΑ)

Προτιμούνται τα τρόφιμα με σύνθετους υδατάνθρακες. Αυτοί υπάρχουν:

α) στα όσπρια.

β) στους σπόρους ΧΩΡΙΣ αφαίρεση του περιβλήματος (αυτό περιέχει φυτικές ίνες, βιταμίνες κυρίως B και Ε και ιχνοστοιχεία). Σπόροι για παράδειγμα είναι τα δημητριακά (π.χ. σιτάρι, κριθάρι, βρώμη) και το καφέ ρύζι.

Τα αμυλούχα λαχανικά (π.χ. πατάτα, αρακάς, καλαμπόκι) τρώγονται μόνο αραιά και σε μικρή ποσότητα.

ΟΙ ΦΥΤΙΚΕΣ ΙΝΕΣ

Η πρόσληψη φυτικών ινών, που είναι άπεπτοι υδατάνθρακες, θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 40 γραμμάρια ημερησίως, από τις οποίες οι μισές πρέπει να είναι διαλυτές.

Οι φυτικές ίνες βρίσκονται στα φρούτα, τα λαχανικά, τους ξηρούς καρπούς (άψητους και ανάλατους), τους κολοκυθόσπορους (π.χ. άψητο και ανάλατο πασατέμπο) και τους ηλιόσπορους, τα όσπρια και τους σπόρους των δημητριακών και του ρυζιού χωρίς επεξεργασία (π.χ. σιτάρι, βρώμη, καστανό ρύζι, κινόα). Στα επεξεργασμένα υπάρχει μόνο το ενδοσπέρμιο χωρίς το φύτρο (germ) και το περίβλημα-πίτουρο (bran).

Οι διαλυτές φυτικές ίνες βρίσκονται κυρίως στα φασόλια, στις φακές, τα μπιζέλια, τον αρακά, τα κρεμμύδια, τους ξηρούς καρπούς, τα δαμάσκηνα, τα πορτοκάλια, τα μήλα, τα αχλάδια, τα μούρα, το καλαμπόκι και αλλού.

Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης και μειώνουν την απορρόφηση των λιπών. Έτσι με αυτά τα φαγητά γίνεται καλύτερη ρύθμιση του ζαχάρου και της χοληστερίνης του αίματος, δεν πεινούμε εύκολα και επιπλέον υποβοηθείται και η κίνηση του εντέρου.

Β) ΟΙ ΠΡΩΤΕΙΝΕΣ

Οι πρωτεΐνες θα πρέπει να προσφέρουν περίπου το 20% των ολικών θερμίδων.

## Όμως σε μερικές μελέτες που χορηγήθηκε περισσότερο ποσοστό πρωτεΐνης, 25-32% των ολικών θερμίδων, φάνηκε μεγαλύτερη μείωση του σωματικού βάρους και της Γλυκοζυλιωμένης Αιμοσφαιρίνη (Hb A1c).

Αυτές θα είναι κυρίως φυτικές (π.χ. όσπρια, ξηροί καρποί) και επίσης από γαλακτοκομικά με λίγα λιπαρά και από θαλασσινά.

## Αν υπάρχει νεφροπάθεια (με πρωτεΐνουρία ή/και μείωση της κάθαρσης της κρεατινίνης < 45 ml/min) μειώνεται η λήψη τους αλλά όχι σε λιγότερο από 0.8 γραμμάρια καθαρής πρωτεΐνης ανά κιλό ιδανικού βάρους (μεγαλύτερη μείωση αυξάνει τις λοιμώξεις και τους καρκίνους).

Οι θερμίδες ανά γραμμάριο καθαρής πρωτεΐνης είναι περίπου 4.

Ανά 100 γραμμάρια τροφίμου, υπάρχουν τα ακόλουθα γραμμάρια καθαρής πρωτεΐνης:

Κρέας μαγειρεμένο: Μοσχάρι, χωρίς λίπος: 28-36 / Κουνέλι: 30 / Αρνί χωρίς λίπος: 28 / Χοιρινό, χωρίς λίπος: 30 / Κοτόπουλο, Γαλοπούλα και άλλα πουλερικά χωρίς λίπος: 27-33

Ψάρια μαγειρεμένα: 18-31

Θαλασσινά μαγειρεμένα: Σουπιά 20-30 / Χταπόδι 18-30 / Καλαμάρι 18-25/ Γαρίδα: 18- 24 / Καβούρι: 17- 24 / Αστακός: 19 / Καραβίδα: 15-18 / Αχιβάδες: 15-20 / Χτένια: 17- 20 / Στρείδια: 15- 19 / Μύδια: 16

Τυριά: 14-38

Σπόροι π.χ. κολοκυθόσποροι ψημένοι: 18-30

Ξηροί καρποί ξεροί -ψημένοι: 14-28

Όσπρια μαγειρεμένα: 8- 10

Αυγά: 13 (Το μέτριο αυγό περιέχει περίπου 3.5 γραμμάρια πρωτεΐνης στο ασπράδι και περίπου 2.5 γραμμάρια στον κρόκο)

Ψωμί: 9 / Αρακάς: 5-6 / Μακαρόνια βρασμένα: 5-6 / Γιαούρτι: 3- 8 / Κινόα μαγειρεμένη: 5 / Ρύζι μαγειρεμένο: 3- 6 / Γάλα: 3- 5

Γ) ΤΑ ΛΙΠΗ

Τα λιπαρά δεν πρέπει να προσφέρουν περισσότερο από το 30-35% των ολικών θερμίδων.

## Όμως αν χρειάζεται να μειωθεί το σωματικό βάρος, μπορεί να μειωθούν και κάτω από 30% των ολικών θερμίδων.

Οι θερμίδες που προσφέρει 1 γραμμάριο καθαρού λίπους ή λαδιού είναι περίπου 9 και προτιμούνται τα μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη. Έτσι οι θερμίδες που προέρχονται από τα λίπη κατανέμονται ως εξής:

Τα κεκορεσμένα (ζωικά κυρίως λίπη), λιγότερο από το 8%,

τα trans λιπαρά οξέα στο μηδέν,

τα πολυακόρεστα (πχ. αραβοσιτέλαιο) μέχρι το 12% και

τα μονοακόρεστα (πχ. ελαιόλαδο) μέχρι 20%.

ΤΑ ΑΛΚΟΟΛΟΥΧΑ ΠΟΤΑ

Για τους ΑΝΤΡΕΣ επιτρέπονται ΜΕΧΡΙ 100 γραμμάρια ΚΑΘΑΡΟΥ οινοπνεύματος / εβδομάδα.

Αυτά αντιστοιχούν σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ λήψη για τους ΑΝΤΡΕΣ: 120 γραμμάρια κρασί ή 35 γραμμάρια αποσταγμένα ποτά με 42% οινόπνευμα (π.χ. ουίσκι, βότκα, κονιάκ, τσίπουρο) ή 330 γραμμάρια μπύρα με 4.5% οινόπνευμα (αυτή απαγορεύεται σε όσους έχουν ψηλό ουρικό οξύ ή ουρική αρθρίτιδα).

[Αν η λήψη γίνεται 3 φορές τη βδομάδα, επιτρέπονται κάθε φορά για τους ΑΝΤΡΕΣ: 265 γραμμάρια κρασί ή 80 γραμμάρια αποσταγμένα ποτά περίπου 42% (π.χ. ουίσκι, βότκα, κονιάκ, τσίπουρο) ή 740 γραμμάρια μπύρα.]

# Για τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ επιτρέπονται οι ΜΙΣΕΣ ποσότητες (λιγότερο από 50 γραμμάρια καθαρού οινοπνεύματος / εβδομάδα).

Τα αλκοολούχα ποτά δεν πρέπει να καταναλώνονται με άδειο στομάχι γιατί μπορεί να προκαλέσουν υπογλυκαιμία, επίσης η ποσότητα τους πρέπει να είναι πολύ λιγότερη σε όσους έχουν αυξημένα Τριγλυκερίδια.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

https://care.diabetesjournals.org/content/diacare/early/2019/04/10/dci19-0014.full.pdf

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6213615/

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23089999/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7202752/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2330083/

https://care.diabetesjournals.org/content/28/7/1839

https://care.diabetesjournals.org/content/27/11/2701?ijkey=fe30eec7c117b8d380f4e1c7e781fef16ae85112&keytype2=tf_ipsecsha

https://www.diabetes.org/sites/default/files/2019-10/ADV_2019_Consumer_Nutrition_One%20Pager.pdf

https://care.diabetesjournals.org/content/diacare/suppl/2019/12/20/43.Supplement_1.DC1/Standards_of_Care_2020.pdf

https://care.diabetesjournals.org/content/42/5/731

https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/786665/nutrients

https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/786754/nutrients

https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/789126/nutrients

https://www.nice.org.uk/guidance/ng28/chapter/1-Recommendations#dietary-advice-and-bariatric-surgery

https://academic.oup.com/eurheartj/article/41/2/255/5556890#202785365

ΣΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥ 2, Η DULAGLITIDE (TRULICITY) ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

superman — Wed, 26 Feb 2020 16:37:25 +0000

Το FDA ενέκρινε την αντιδιαβητική ουσία Dulaglitide (φάρμακοTrulicity) για μείωση των εμφραγμάτων και εγκεφαλικών σε ενήλικες Διαβητικούς τύπου 2.

Η έγκριση αφορά τόσο την πρωτογενή πρόληψη (να μην γίνει πρώτο επεισόδιο), όσο και την δευτερογενή πρόληψη (αφού έγινε 1ο επεισόδιο, να μην γίνει 2ο).

Αυτή χορηγείται υποδορίως (1.5 mg) κάθε 7 μέρες και ανήκει στους αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1.

Η έγκριση της για την πρωτογενή πρόληψη βασίστηκε στη μελέτη REWIND (σε ανθρώπους > 50 ετών, με και χωρίς καρδιαγγειακές παθήσεις), όπου βρέθηκε ότι μειώνει κατά 0.3% ανά έτος (σε απόλυτη τιμή, συγκριτικά με ψευδοφάρμακο) κυρίως τα εγκεφαλικά επεισόδια.

Αυτή μειώνει ελαφρά το σωματικό βάρος και τη συστολική πίεση, όμως δεν βρέθηκε να μειώνει τα επεισόδια καρδιακής ανεπάρκειας

Συχνότερη παρενέργεια ήταν τα γαστρεντερικά συμπτώματα, που σε απόλυτες τιμές ήταν 13.3% περισσότερα από του ψευδοφαρμάκου.

https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(19)31149-3/fulltext

Η Liraglutide– Victoza και η Semaglutide – Ozempic είναι αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 που έχουν εγκριθεί από το FDA για μείωση του κινδύνου του Καρδιαγγειακού θανάτου και του εμφράγματος σε ενήλικες με Διαβήτη τύπου 2 και Καρδιαγγειακή πάθηση (δευτερογενή πρόληψη).

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΔΟΧΕΩΣ ΤΟΥ GLP-1

# Οι αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 (GLP-1RAs) είναι κυρίως η Liraglutide (ενέσιμο υποδορίως κάθε μέρα) η Semaglutide και η Dulaglutide (Trulicity).

[Επίσης η Exenatide (π.χ. Byetta ή Bydureon), η Lixisenatide (π.χ. Lyxumia) που δεν έδειξαν μείωση των καρδιαγγειακών επεισοδίων.]

H GLP-1 είναι ορμόνη που εκκρίνεται από το τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου και από το παχύ έντερο, όταν ληφθεί φαγητό.

H GLP-1 και οι GLP-1RAs μειώνουν το Σάκχαρο του αίματος (κυρίως με αύξηση της έκκρισης Ινσουλίνης από το πάγκρεας), μερικοί δρουν προστατευτικά στην Καρδιά και τα αγγεία, αυξάνουν την αποβολή Νατρίου και νερού μέσω των νεφρών και επίσης έχουν πολλές άλλες δράσεις σε διάφορα άλλα συστήματα του οργανισμού.

# Οι συχνότερες παρενέργειες των GLP-1RAs είναι η ναυτία, οι εμετοί και οι διάρροιες.

# Η Semaglutide βρέθηκε να αυξάνει την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

# Η Semaglutide ξεκινά με 0.25 mg υποδορίως ανά εβδομάδα και μπορεί να αυξηθεί μέχρι το 1 mg υποδορίως ανά εβδομάδα.

# Η Liraglutide είναι ενέσιμη υποδορίως κάθε μέρα και τα υπόλοιπα είναι ενέσιμα κάθε 7 μέρες.

# Οι GLP-1RAs δεν πρέπει να συγχορηγούνται με αναστολείς του DPP-4 (π.χ. Sitagliptin– Januvia, Vildagliptin–Galvus και ότι λήγει σε gliptin).

# Από μόνοι τους οι GLP-1RA δύσκολα προκαλούν υπογλυκαιμία, αν όμως συνδυαστούν με Ινσουλίνη ή Σουλφονυλουρίες (π.χ. Glibenclamide–Daonil, Glimepiride–Solosa), μπορεί να προκληθεί υπογλυκαιμία.

ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ ΩΦΕΛΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ – ΜΕΛΕΤΗ DAPA-HF

superman — Fri, 29 Nov 2019 18:13:46 +0000

Η Dapagliflozin (Δαπαγλιφλοζίνη) – Forxiga (φάρμακο του Σ. Διαβήτη τύπου 2) μειώνει τους καρδιαγγειακούς θανάτους σε ανθρώπους με καρδιακή ανεπάρκεια (μειωμένης σύσπασης), ακόμη και αν δεν έχουν Διαβήτη.

Στη μελέτη DAPA-HF (πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη) φάνηκε ότι σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξωθήσεως (<40%), η Dapagliflozin σε δόση 10 mg ημερησίως (προστιθέμενη στην ήδη υπάρχουσα φαρμακευτική θεραπεία), μειώνει τους καρδιαγγειακούς θανάτους κατά 1.9% (σε απόλυτες τιμές, συγκριτικά με ψευδοφάρμακο), στον ενάμιση χρόνο παρακολούθησης, είτε έχουν είτε δεν έχουν Σ. Διαβήτη τύπου 2.

Οι παρενέργειες της Dapagliflozin ήταν ίδιες με του ψευδοφαρμάκου (Υπ’ όψιν ότι στους μη διαβητικούς δεν παρατηρήθηκε υπογλυκαιμία).

Προς το παρόν το φάρμακο αυτό έχει ένδειξη για τους διαβητικούς τύπου 2 κυρίως με αθηρωματική καρδιαγγειακή νόσο και με καρδιακή ανεπάρκεια.

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1911303

https://ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.119.044133

Η Dapagliflozin (Forxiga) είναι μέλος της ομάδας των SGLT2i (δες πιο κάτω).

Το ευνοϊκό αποτέλεσμα της Dapagliflozin στην καρδιακή ανεπάρκεια αναμένεται να φανεί και από τα άλλα φάρμακα της κατηγορίας των SGLT2i (Empagliflozin-Jardiance / Canagliflozin-Invokana) σε μελέτες που διενεργούνται ήδη.

Υπ’ όψιν ότι η μελέτη CVD-REAL (2017), έδειξε ότι οι SGLT2i, μειώνουν τις νοσηλείες από Καρδιακή Ανεπάρκεια κατά 40% και τους θανάτους από όλες τις αιτίες κατά 50% συγκρινόμενοι με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα.

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Χρόνια Καρδιακή ανεπάρκεια ονομάζεται η μείωση της ικανότητας της καρδιάς να στέλνει όση ποσότητα αίματος χρειάζεται το σώμα (αρχικά στην προσπάθεια και αργότερα και στην ηρεμία).

Αυτή οφείλεται σε μείωση της ικανότητας της αριστερής κοιλίας για σύσπαση-συστολή ή/και για διάταση-διαστολή.

Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα χρόνιο κλινικό σύνδρομο που συνοδεύεται από συμπτώματα όπως εύκολη κούραση και δύσπνοια και προέρχεται από κατασκευαστική ή λειτουργική καρδιακή ανωμαλία (βλάβη μυοκαρδίου, βαλβιδοπάθειες, αρρυθμίες, στεφανιαία νόσος, υπέρταση κ.λ.π.), με αργή εξέλιξη και τελικό στάδιο το οξύ πνευμονικό οίδημα.

Η εύκολη κούραση και η ελαφρά δύσπνοια της καρδιακής ανεπάρκειας, συχνά αποδίδονται λανθασμένα από τον ασθενή στην μεγαλύτερη ηλικία του και θεωρούνται δυστυχώς φυσιολογικά από αυτόν.

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ SGLT2

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε μια νέα ομάδα υπογλυκαιμικών φαρμάκων που δρουν στην Υπεργλυκαιμία, αυξάνοντας την αποβολή γλυκόζης (και Νατρίου) από το αίμα στα ούρα, μέσω των Νεφρών.

Αυτή η ομάδα είναι οι αναστολείς των υποδοχέων των ενεργών συν- μεταφορέων Νατρίου- Γλυκόζης (sodium-glucose co-transporters ή SGLT2) ή SGLT2inhibitors (SGLT2i).

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2 είναι ιδανικοί, επιπλέον της Μετφορμίνης (Glucophage), για όποιον Διαβητικό:

1) Έχει αυξημένο σωματικό βάρος. Προκαλούν μείωση του σωματικού βάρους, λόγω των απώλειας των θερμίδων της γλυκόζης που αποβάλλεται. (Κυρίως μειώνεται το σπλαχνικό λίπος).

2) Έχει υπερφόρτωση υγρών- Καρδιακή ανεπάρκεια. Βοηθούν μέσω της αποβολής Νερού (με ωσμωτική διούρηση) και της αποβολής Να+.

3) Έχει Αρτηριακή Υπέρταση. Την μειώνουν με την αποβολή Νερού και Να+

4) Έχει Καρδιαγγειακή Πάθηση. Μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα μέσω των προηγούμενων 3 δράσεων.

5) Έχει Χρόνια Νεφρική Νόσο (ιδίως αν συνυπάρχει Λευκωματουρία)*.

Επιπλέον Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2, μέσω της αποβολής γλυκόζης στα ούρα, προστατεύουν τα β- κύτταρα του παγκρέατος ώστε να μην εξαντλούνται γρήγορα.

Προληπτικά, πρέπει να γίνεται προσωρινή διακοπή τους σε βαρεία πάθηση ή σε νοσηλεία για μεγάλη εγχείρηση (και σε καταστάσεις που δεν λαμβάνεται φαγητό ή υπάρχει αφυδάτωση ή υπάρχει κατάχρηση αλκοόλ) για να μην προκληθεί η σπάνια Διαβητική Κετοξέωση.

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

Στις τελευταίες οδηγίες, του 2019, της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (ESC) και της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Μελέτης του Διαβήτη (EASD), αναφέρεται ότι σε ανθρώπους που πρωτοεμφανίζεται Σ. Διαβήτης και ταυτόχρονα έχουν ψηλό και πολύ ψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο ή έχουν αθηρωματική καρδιαγγειακή νόσο:

Το πρώτο (!!) φάρμακο που χορηγείται είναι αναστολέας SGLT2 ή αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1 και αν χρειαστεί (αν η Hb A1c παραμένει >7%), τότε προστίθεται Μετφορμίνη.

Αν ήδη λαμβάνεται Μετφορμίνη και χρειάζεται, στους πιο πάνω προστίθεται αναστολέας SGLT2 ή/και αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1.

* Μια πρόσφατη μελέτη, η CREDENCE (τυχαιοποιημένη + διπλή τυφλή), έδειξε ότι σε Διαβητικούς με Χρόνια Νεφρική Νόσο (CKD) και Μακρο-Λευκωματουρία (>300 mg/24ωρο), το αντιδιαβητικό φάρμακο Canagliflozin (σε μικρή δόση 100 mg), μειώνει την επιδείνωση της Νεφρικής βλάβης κατά 32% συγκριτικά με ψευδοφάρμακο.

Η μείωση ήταν σχετική και αφορούσε εξέλιξη σε τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (eGFR < 15 mL/min) μετά από 2.6 χρόνια παρακολούθησης.

Η CANAGLIFLOZIN (INVOKANA) ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ ΣΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗ ΝΟΣΟ ΚΑΙ ΛΕΥΚΩΜΑΤΟΥΡΙΑ

superman — Mon, 29 Apr 2019 08:04:46 +0000

Μια πρόσφατη μελέτη, η CREDENCE (τυχαιοποιημένη + διπλή τυφλή), έδειξε ότι σε Διαβητικούς με Χρόνια Νεφρική Νόσο (CKD) και Μακρο-Λευκωματουρία (>300 mg/24ωρο), το αντιδιαβητικό φάρμακο Canagliflozin (σε μικρή δόση 100 mg), μειώνει την επιδείνωση της Νεφρικής βλάβης κατά 32% συγκριτικά με ψευδοφάρμακο.

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1811744?query=recirc_curatedRelated_article

Figure 3

Η Canagliflozin είναι αναστολέας SGLT2, το δε όφελος ήταν άσχετο με τη μείωση του Σακχάρου στο αίμα.

Υπ’ όψιν ότι η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία (ADA) μαζί με την Ευρωπαϊκή Εταιρία μελέτης του Διαβήτη (EASD),στις τελευταίες τους οδηγίες για τη θεραπεία των Διαβητικών τύπου 2, ήδη συνιστούν τη χορήγηση σε Χρόνια Νεφρική Νόσο σαν 2^ου φαρμάκου τους αναστολείς SGLT2 (μετά την Metformin),

http://care.diabetesjournals.org/content/41/12/2669

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ Σ. ΔΙΑΒΗΤΗ, Η ΓΛΥΚΟΖΥΛΙΩΜΕΝΗ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ A1C (HBA1C) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ

superman — Sun, 31 Mar 2019 09:34:08 +0000

Μπορεί να διαγνωστεί ο Σ. Διαβήτης ή o Προδιαβήτης μόνο με την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη A1C (HBA1C) ?

Η απάντηση είναι πως όχι.

Όμως ενώ η HbA1c ΔΕΝ συνιστάται για τη διάγνωση ούτε του Σ. Διαβήτη ούτε του Προδιαβήτη, αυτή χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της θεραπείας του Σ. Διαβήτη.

# Πριν μερικές μέρες, στο συνέδριο της Αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρίας στη Νέα Ορλεάνη, παρουσιάστηκε μια μελέτη που ερεύνησε τη χρησιμότητα της Γλυκοζυλιωμένης Αιμοσφαιρίνης A1c (HbA1c) για τη διάγνωση του Σ. Διαβήτη.

Η HbA1c, στα όρια που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση του Σ. Διαβήτη (>6.4%), δυστυχώς βρήκε μόνο τους 27 από τους 100 Διαβητικούς (ευαισθησία 27%).

https://www.medpagetoday.com/meetingcoverage/endo/78767

# Σε μια άλλη παλιότερη μελέτη, τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια. Η ευαισθησία της HbA1c (σε τιμή >6.4%) για τη διάγνωση του Σ. Διαβήτη ήταν μόνο 30% (δεν βρήκε τους 70 από τους 100 Διαβητικούς). Σε αντίθεση η ΟGTΤ (δες πιο κάτω) βρήκε το 90% των Διαβητικών.

http://care.diabetesjournals.org/content/42/Supplement_1/S13

http://care.diabetesjournals.org/content/33/3/562?ijkey=c59c8e2d2bf3346f66a59271191949421a053746&keytype2=tf_ipsecsha

# Σε άλλη μελέτη αναφέρεται ότι για τη διάγνωση του Προδιαβήτη, η HbA1c δεν είναι ούτε ευαίσθητη (δηλαδή ανιχνεύει μόνο το 49% των Προδιαβητικών), ούτε ειδική (στο 21% όσων δεν έχουν Προδιαβήτη, λέει ψέματα ότι αυτοί έχουν).

https://www.bmj.com/content/356/bmj.i6538

ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΒΗΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ

## Η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία (ADA), θεωρεί ότι για τη διάγνωση του Σ. Διαβήτη και του Προδιαβήτη η χρησιμοποίηση της HbA1c είναι ίσης αξίας με τις εξετάσεις γλυκόζης αίματος.

http://care.diabetesjournals.org/content/42/Supplement_1/S13

## Η Αμερικανική Εταιρία Κλινικών Ενδοκρινολόγων (AACE), συνιστά τη χρησιμοποίηση της HbA1c, μόνο για έλεγχο ύπαρξης Προδιαβήτη (αλλά πρέπει η διάγνωση του να επιβεβαιωθεί με εξετάσεις γλυκόζης αίματος, π.χ. τιμή 140-199 mg/dL σε Δοκιμασία Ανοχής Γλυκόζης).

http://outpatient.aace.com/type-2-diabetes/diagnosis-of-type2-diabetes-mellitus

## Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρία ΔΕΝ συνιστά την χρησιμοποίηση της HbA1c για τη διάγνωση ούτε του Σ. Διαβήτη, ούτε του Προδιαβήτη.

https://drive.google.com/file/d/1L-zjpv1cYIWlItTDvlW_ljZR4q7esZkx/view

ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ Σ. ΔΙΑΒΗΤΗ

Οι 3 διαθέσιμες εξετάσεις για διάγνωση του Σ. Διαβήτη και του Προδιαβήτη δείχνουν διαφορετικά πράγματα.

α) Η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (HbA1c) δείχνει τον μέσο όρο της Γλυκόζης του αίματος στο τελευταίο 3μηνο (στη διάρκεια ζωής ενός ερυθρού αιμοσφαιρίου).

Όμως σε πολλές περιπτώσεις αυτή δεν είναι ακριβής π.χ. σε μειωμένο Σίδηρο αίματος, σε αιμολυτικές αναιμίες, σε ηπατική βλάβη, σε νεφρική ανεπάρκεια κλπ. Οπωσδήποτε δε το εργαστήριο που τη χρησιμοποιεί πρέπει να είναι ειδικά πιστοποιημένο από το NGSP (http://www.ngsp.org/).

β) Η δοκιμασία ανοχής γλυκόζης ή OGTT (τιμή γλυκόζης αίματος, 2 ώρες μετά τη χορήγηση 75 γραμμαρίων Γλυκόζης σε νερό 300 ml) δείχνει πόσο καλά διαχειρίζεται το σώμα το φορτίο Γλυκόζης που του χορηγείται (την αντίσταση του μυϊκού και λιπώδους ιστού στην Ινσουλίνη).

γ) Η Γλυκόζη νηστείας ή FG (μετά από 10ωρη νηστεία) δείχνει κυρίως την αντίσταση στην Ινσουλίνη στο ήπαρ.

Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ

Σ. Διαβήτης υπάρχει όταν:

η γλυκόζη νηστείας (FG) είναι > 126 mg/dL

ή 2) σε δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (ΟGTΤ) 75 γραμμαρίων και έλεγχο στο 2ωρο η γλυκόζη είναι > 199 mg/dL

[ή 3) όταν η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (HBA1c) είναι > 6.4%

## Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρία και η Αμερικανική Εταιρία Κλινικών Ενδοκρινολόγων δεν συνιστούν την χρησιμοποίηση της HBA1c για τη διάγνωση του Διαβήτη.]

Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΔΙΑΒΗΤΗ

Προδιαβήτης υπάρχει όταν:

1) η γλυκόζη νηστείας (FG) είναι μεταξύ 100 και 125 mg/dL κατά την ΑDA (Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία), ή μεταξύ 110 και 125 mg/dL κατά τον WHO (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας)

ή 2) όταν σε δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (ΟGTΤ) 75 γραμμαρίων και έλεγχο στο 2ωρο η γλυκόζη είναι μεταξύ 140 – 199 mg/dL

[ή 3) όταν η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (HBA1c) είναι μεταξύ 5.7-6.4% κατά την ΑDA ή μεταξύ 6-6.4% κατά τον WHO και το Αγγλικό Ινστιτούτο NICE.

Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει ομοφωνία στο πως θα εντοπιστούν καλύτερα όσοι έχουν Προδιαβήτη, δηλαδή όσοι είναι αυξημένου κινδύνου να αναπτύξουν στο μέλλον Σ. Διαβήτη.

Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρία δεν συνιστά την χρησιμοποίηση της HBA1c ούτε για τη διάγνωση του Προδιαβήτη.]

Γι’ αυτό φαίνεται ότι είναι καλύτερα να χρησιμοποιείται μόνο η ΟGTΤ, για την ανεύρεση των Προδιαβητικών.

Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥ Σ.Δ.

## Ενώ η HbA1c δεν συνιστάται για τη διάγνωση ούτε του Σ. Διαβήτη ούτε του Προδιαβήτη, χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της θεραπείας του Σ. Διαβήτη.

Στόχος της αντιδιαβητικής θεραπείας, κατά την ADA (Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία), είναι η Hb A1c να κυμαίνεται μεταξύ 6,5 και 7%, η δε γλυκόζη νηστείας και η μεταγευματική γλυκόζη να είναι μικρότερη από 130 mg/dL και 180 mg/dL αντίστοιχα.

Σε νέους, χωρίς καρδιαγγειακή νόσο, ή με πρόσφατη έναρξη του Σ.Δ. και χωρίς υπογλυκαιμίες, συστήνεται τιμή 6-6,5%.

Σε μεγάλους, ή με μικρό προσδόκιμο επιβιώσεως, ή με προχωρημένες αγγειακές επιπλοκές, ή συνυπάρχουσες βαριές παθήσεις, ή συχνές υπογλυκαιμίες, συστήνεται τιμή μεταξύ 7% και 7.5% (ή και 8%).

ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΥ

superman — Sat, 16 Mar 2019 19:46:53 +0000

ΤΑ ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΑ ΠΟΥ ΟΦΕΛΟΥΝ ΣΕ ΑΘΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΑΘΗΣΗ

Πρόσφατα το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολογίας (ACC) εξέδωσε νέες οδηγίες για τη θεραπεία των Διαβητικών τύπου 2 που παρουσιάζουν ταυτόχρονα Αθηρωματική Καρδιαγγειακή πάθηση.

http://www.onlinejacc.org/content/early/2018/11/23/j.jacc.2018.09.020

Επίσης και η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία (ADA) μαζί με την Ευρωπαϊκή Εταιρία μελέτης του Διαβήτη (EASD) εξέδωσαν πρόσφατα νέες οδηγίες για τη θεραπεία των Διαβητικών τύπου 2.

http://care.diabetesjournals.org/content/41/12/2669

# Και οι δυο οδηγίες προτιμούν σε όσους έχουν αθηρωματική καρδιαγγειακή πάθηση ή Καρδιακή Ανεπάρκεια ή Νεφρική Ανεπάρκεια σαν 2^ο φάρμακο (μετά την Metformin), τους αναστολείς SGLT2 (την Empagliflozin – Jardiance) ή τους αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 (προς το παρόν την Liraglutide – Victoza).

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ SGLT2

Οι αναστολείς SGLT2 αναστέλλουν την επαναπρόσληψη Γλυκόζης και Νατρίου από το εγγύς τμήμα του σπειράματος του νεφρού μειώνοντας έτσι το Σάκχαρο στο αίμα και το σώμα και επιπλέον και την αρτηριακή πίεση.

Οι κυριότεροι αναστολείς SGLT2 είναι η Empagliflozin (Jardiance), η Canagliflozin (Invokana) και η Dapagliflozin (Farxiga) (και ότι λήγει σε gliflozin).

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΔΟΧΕΩΣ ΤΟΥ GLP-1

H GLP-1 είναι ορμόνη που εκκρίνεται από το τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου και το παχύ έντερο, όταν ληφθεί φαγητό.

H GLP-1 και οι αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 (GLP-1RAs) μειώνουν το Σάκχαρο του αίματος, κυρίως με αύξηση της έκκρισης Ινσουλίνης από το πάγκρεας και ορισμένοι αυξάνουν την αποβολή Νατρίου και νερού μέσω των νεφρών.

Οι κυριότεροι GLP-1RAs είναι η Liraglutide (Victoza) και η Semaglutide (Νorditropin). Άλλοι είναι η Exenatide (π.χ. Byetta ή Bydureon), η Lixisenatide (π.χ. Lyxumia) που δεν έδειξαν μείωση των καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Η ΕΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ SGLT2

Τον Φεβρουάριο του 2017 η ΕΜΑ (Ευρωπαϊκός ‘Οργανισμός’ Φαρμάκων) συνέστησε να αναγράφεται στα φάρμακα Dapagliflozin (Farxiga) και Empagliflozin (Jardiance), ότι πιθανώς υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ακρωτηριασμού από αυτά [πέρα από την Canagliflozin (Invokana), όπου ο κίνδυνος είναι σίγουρα αυξημένος].

https://www.ema.europa.eu/en/news/sglt2-inhibitors-information-potential-risk-toe-amputation-be-included-prescribing-information

Η CANAGLIFLOZIN

Υπ’ όψιν ότι η Canagliflozin (Invokana) έχει ήδη μαύρη προειδοποίηση από το FDA στο κουτί, ότι αυξάνει τον κίνδυνο ακρωτηριασμού του ποδιού.

Σε Διαβητικούς με καρδιαγγειακή πάθηση, μέσης ηλικίας 63.3 ετών, η Canagliflozin αυξάνει σε απόλυτο αριθμό τον κίνδυνο για ακρωτηριασμό κατά 2.9/1000/έτος (6.3 vs 3.4) συγκριτικά με placebo ή 1:345/έτος.

https://www.nejm.org/doi/pdf/10.1056/NEJMoa1611925

ΤΑ ΑΝΤΙΔΙΑΒΗΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΥ

## Μια πρόσφατη (Νοέμβριος 2018) μελέτη παρατήρησης από βάσεις δεδομένων στη Δανία και στη Σουηδία μεταξύ των SGLT2 inhibitors (η Empagliflozin συμμετείχε κατά 38%) και GLP-1 receptor agonists (μεταξύ αυτών και η Liraglutide) έδειξε ότι υπήρξε διαφορά ακρωτηριασμών δακτύλου ή μεταταρσίου ποδιού, υπέρ των GLP-1 receptor agonists, σε απόλυτες τιμές 0.8/1000/έτος (1.3 μείον 0.5) ή διαφορά μεταξύ τους 1:1250/έτος, αν δεν προϋπήρχε αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρου (PAD) ή προηγούμενος ακρωτηριασμός.

https://www.bmj.com/content/363/bmj.k4365

## Σε μια άλλη πρόσφατη μελέτη παρατήρησης από βάση δεδομένων στην Αμερική (για εργαζόμενους 18-64 ετών) διαφορά ακρωτηριασμών υπήρξε μόνο μεταξύ έναρξης SGLT2 inhibitors (2.4/1000/έτος) και έναρξης DPP‐4 inhibitors (1.5/1000/έτος).

Η διαφορά ακρωτηριασμών, σε απόλυτες τιμές, ήταν: 0.9/1000/έτος ή 1:1111/έτος.

Δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ SGLT2 inhibitors και Σουλφονυλουριών, π.χ. Glibenclamide (π.χ. Daonil), Glimepiride (π.χ. Solosa).

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/dom.13647

Η EMPAGLIFLOZIN

Γνωρίζουμε από τη μελέτη EMPA-REG, ότι η Empagliflozin (Jardiance) μειώνει στους Διαβητικούς τύπου 2 (με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμάτων), τους θανάτους από καρδιαγγειακές αιτίες κατά 2.2%, τους θανάτους από οποιαδήποτε αιτία κατά 2.6% και τις εισαγωγές για καρδιακή ανεπάρκεια κατά 1.4%. Αυτές είναι απόλυτες τιμές και η σύγκριση έγινε με ψευδοφάρμακο. Στη μελέτη δεν φάνηκαν ακρωτηριασμοί.

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1504720

Η LIRAGLUTIDE

Επίσης από τη μελέτη LEADER γνωρίζουμε ότι η Liraglutide (Victoza), μειώνει στους Διαβητικούς τύπου 2 (με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμάτων) τους θανάτους από καρδιαγγειακές αιτίες κατά 1.3% και τους θανάτους από οποιαδήποτε αιτία κατά 1.4%, χωρίς να μειώνει τις εισαγωγές για καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτές είναι απόλυτες τιμές και η σύγκριση έγινε με ψευδοφάρμακο.

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1603827

[Η Liraglutide είναι ενέσιμη υποδορίως κάθε μέρα και δεν συγχορηγείται με αναστολείς του DPP-4 (π.χ. η Sitagliptin– Januvia, η Vildagliptin–Galvus και ότι λήγει σε gliptin).]

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:

# Στους διαβητικούς με καρδιαγγειακή πάθηση που δεν προϋπάρχει αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρου (PAD) ή προηγούμενος ακρωτηριασμός, προτιμάται σαν 2^ο φάρμακο, μετά την Metformin (πχ. Glucophage), η Empagliflozin (Jardiance), ιδίως αν συνυπάρχει Καρδιακή Ανεπάρκεια ή Νεφρική Ανεπάρκεια, παρ’ όλο που ο κίνδυνος ακρωτηριασμού πιθανώς να είναι 0.8/1000/έτος. Δευτερευόντως χορηγείται η Liraglutide (Victoza).

# Στους διαβητικούς με καρδιαγγειακή πάθηση που προϋπάρχει αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρου (PAD) ή προηγούμενος ακρωτηριασμός, προτιμάται σαν 2^ο φάρμακο, μετά την Metformin, η Liraglutide (Victoza). Στην περίπτωση αυτή οι ακρωτηριασμοί, σε απόλυτες τιμές, ήταν 17/1000/έτος λιγότεροι συγκριτικά με τους SGLT2 inhibitors.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ

# Οι SGLT2 inhibitors πρέπει να αποφεύγονται σε όσους έχουν χαμηλή πίεση ή υπο-ογκαιμία, μέχρι αυτά να διορθωθούν.

## Γενικά πρέπει να τονίζεται στους διαβητικούς η καλή υγιεινή των ποδιών και η επικοινωνία με το γιατρό αν εμφανιστεί φλεγμονή ή έλκος ή αποχρωματισμός ή υπάρχει πόνος στο πόδι.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΔΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΟΥΗΔΙΑ:

Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ SGLT2 INHIBITORS ΚΑΙ GLP-1 RECEPTOR AGONISTS ΣΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ

Στην πρόσφατη μελέτη παρατήρησης από βάσεις δεδομένων στη Δανία και στη Σουηδία σε Διαβητικούς τύπου 2, άνω των 35 ετών (μέση ηλικία 61 ετών), συγκρίθηκε η πρωτο-χορήγηση SGLT2 inhibitors (Dapagliflozin 61% / Empagliflozin, 38% / Canagliflozin 1%) και GLP-1 receptor agonists (π.χ. (Liraglutide – Victoza / Semaglutide – Ozempic), ως προς τις παρενέργειες.

Στους SGLT2 inhibitors υπήρξαν περισσότεροι ακρωτηριασμοί δακτύλου ή μεταταρσίου ποδιού, όπως και περισσότερες κετο-οξεώσεις, συγκριτικά με τους GLP-1 receptor agonists.

[Στη μελέτη βρέθηκαν σε απόλυτες τιμές 0.7 περισσότερα επεισόδια διαβητικής κετο-οξέωσης ανά 1000/έτος στην ομάδα των SGLT2 inhibitors συγκριτικά με την ομάδα των GLP-1 receptor agonists.

Σε απόλυτες τιμές η διαφορά κετο-οξέωσης ήταν 0.2/1000/έτος ή 1:5000/έτος αν δεν λαμβανόταν Ινσουλίνη και 1.8/1000/έτος ή 1: 556/ έτος, αν εχορηγείτο Ινσουλίνη.]

https://www.bmj.com/content/363/bmj.k4365

ΟΙ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ

α) Η διαφορά ακρωτηριασμών, σε απόλυτες τιμές, ήταν: 0.8/1000/έτος (1.3 μείον 0.5) ή διαφορά 1:1250/έτος, αν δεν προϋπήρχε αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρου (PAD) ή προηγούμενος ακρωτηριασμός.

β) Η διαφορά ακρωτηριασμών, σε απόλυτες τιμές, ήταν: 17/1000/έτος (30.2 μείον 13.2) ή διαφορά 1: 59/έτος, αν προϋπήρχε αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρου (PAD) ή προηγούμενος ακρωτηριασμός.

Η γνώση από αυτή την μετα-ανάλυση δεδομένων είναι:

Σε διαβητικούς με καρδιαγγειακή πάθηση προτιμάται σαν 2^ο φάρμακο μετά την Μετφορμίνη (Glucophage) η Empagliflozin (Jardiance) ή η Liraglutide (Victoza), αν δεν προϋπάρχει αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρου (PAD) ή προηγούμενος ακρωτηριασμός.

Αν στους σε διαβητικούς με καρδιαγγειακή πάθηση προϋπάρχει αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρου (PAD) ή προηγούμενος ακρωτηριασμός, προτιμάται σαν 2^ο φάρμακο η Liraglutide – Victoza.

[Πιθανολογείται ότι η διαφορά οφείλεται στην αποβολή νερού και Νατρίου από τα ούρα που προκαλείται από τους SGLT2 inhibitors. (Έτσι δημιουργείται υπο-ογκαιμία και μειωμένη αιμάτωση των ιστών.)

Όμως αυτή η δράση είναι, που ωφελεί σε όσους έχουν καρδιακή ανεπάρκεια και υπέρταση και λαμβάνουν τους SGLT2 inhibitors.]

[Πάντως πρόσφατα (Φεβρουάριος 2019) η ΕΜΑ ενέκρινε για ορισμένους (π.χ. ο ΔΜΣ να είναι > 27 kg/m²). διαβητικούς τύπου 1, την Dapagliflozin (Farxiga), σαν πρώτο φάρμακο για θεραπεία από το στόμα, ταυτόχρονα με την Ινσουλίνη.

https://www.ema.europa.eu/en/news/first-oral-add-treatment-insulin-treatment-certain-patients-type-1-diabetes]

ΝΕΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΜΕ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΑΘΗΣΗ

superman — Sat, 08 Dec 2018 19:11:10 +0000

Ενημερώθηκε στις 5/9/2019

http://www.onlinejacc.org/content/early/2018/11/23/j.jacc.2018.09.020

http://care.diabetesjournals.org/content/41/12/2669

# Και οι δυο οδηγίες προτιμούν σε όσους έχουν αθηρωματική καρδιαγγειακή πάθηση ή Καρδιακή Ανεπάρκεια ή Νεφρική Ανεπάρκεια σαν 2^ο φάρμακο (μετά την Metformin), τους αναστολείς SGLT2 (προς το παρόν την Empagliflozin – Jardiance) ή τους αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 (προς το παρόν την Liraglutide – Victoza).

# Αν στις πιο πάνω παθήσεις χρειάζονται 3 φάρμακα για τη μείωση του σακχάρου, χορηγούνται η Metformin + η Empagliflozin + η Liraglutide.

ΟΙ ΥΓΙΕΙΝΟ-ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

# Πρωταρχικής σημασίας είναι οι υγιεινο-διαιτητικές αλλαγές: Υγιεινή δίαιτα, συχνή άσκηση, απώλεια βάρους και επίσης η μείωση των άλλων παραγόντων κινδύνου (της LDL χοληστερίνης, η μείωση της πίεσης σε περίπτωση υπέρτασης, η διακοπή του καπνίσματος).

(Για τη μείωση της LDL Χοληστερίνης και την υπέρταση στους διαβητικούς τύπου 2, δες πιο κάτω.)

# Υγιεινή δίαιτα για τους διαβητικούς είναι οι λιγότεροι υδατάνθρακες (40-45% των συνολικών θερμίδων) και η αποφυγή τροφίμων ψηλού γλυκαιμικού δείκτη.

# Γενικά η καλύτερη δίαιτα είναι η παλιά καλή Μεσογειακή διατροφή της Κρήτης και άλλων νησιών μας.

ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

# Πρώτο φάρμακο είναι η Metformin (πχ. Glucophage), για τους περισσότερους με Διαβήτη 2.

(Η Μετφορμίνη χορηγείται στη μισή δόση αν το eGFR είναι μεταξύ 30 και 45 ml/min και απαγορεύεται αν υπάρχει βαρειά νεφρική ανεπάρκεια με eGFR <30 mL/min. Κατά τη χορήγηση της απαιτείται συχνός έλεγχος της Βιταμίνης Β12.)

Όμως στις τελευταίες οδηγίες, του 2019, της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (ESC) και της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Μελέτης του Διαβήτη (EASD), αυτό αλλάζει.

Έτσι αναφέρεται σε αυτές ότι σε ανθρώπους με ψηλό /πολύ ψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο και σε ανθρώπους με αθηρωματική καρδιαγγειακή νόσο που πρωτοεμφανίζεται Σ. Διαβήτης, το πρώτο φάρμακο που χορηγείται είναι αναστολέας SGLT2 ή αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1 και αν χρειαστεί (αν η Hb A1c παραμένει >7%), τότε προστίθεται Μετφορμίνη.

b = Πρωτεΐνουρία, Νεφρική Βλάβη με eGFR <30 mL/min, Υπερτροφία αριστερής κοιλίας, Αμφιβληστρειδοπάθεια / c = Μεγάλη ηλικία, Υπέρταση, Υπερχοληστεριναιμία, Κάπνισμα, Παχυσαρκία / DM = Σ. Διαβήτης / T1DM = Σ. Διαβήτης τύπου 1

# Σαν 2^ο φάρμακο, αν ήδη λαμβάνεται Μετφορμίνη και αν μετά από 3 μήνες δεν έχουμε την επιθυμητή τιμή Hb A1C <7%, για όσους έχουν αθηρωματική καρδιαγγειακή νόσο (CVD) προτιμούνται οι αναστολείς SGLT2 (κυρίως η Empagliflozin – Jardiance και δευτερευόντως η Canagliflozin – Invokana) ή οι αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 (κυρίως η Liraglutide – Victoza και δευτερευόντως η Semaglutide – Ozempic).

Το καρδιαγγειακό όφελος των πιο πάνω φαρμάκων δεν φαίνεται να σχετίζεται με τη μείωση του Σακχάρου του αίματος που προκαλούν.

# Σαν 2^ο φάρμακο, για όσους έχουν Νεφρική ανεπάρκεια (CKD) ή Καρδιακή Ανεπάρκεια (HF) με ή χωρίς CVD, χορηγείται αναστολέας SGLT2 (ίδιος με τους πιο πάνω) και αν αυτός αντενδείκνυται (π.χ. σε GFR < 45 ml/min) χορηγείται αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1 (ίδιος με τους πιο πάνω).

[Αυτά τα φάρμακα τα ξεκινούμε με μικρή δόση και αυξάνουμε σταδιακά. π.χ. η Empagliflozin σε αρχική δόση 10 mg από το στόμα ανά ημέρα και αργότερα 25 mg την ημέρα και η Liraglutide σε αρχική δόση 0.6 mg υποδορίως την ημέρα και αυξάνουμε προοδευτικά σε 1.8 mg την ημέρα.]

(Περισσότερα για τους αναστολείς SGLT2 δες σε άλλο άρθρο της ιστοσελίδας. Για τους αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 δες πιο κάτω)

# Αν χρειάζεται και 3^ο φάρμακο (μετά από άλλους 3 μήνες) για μείωση της Hb A1C, μπορούν να συγχορηγηθούν αναστολέας SGLT2 με αγωνιστή του υποδοχέως του GLP-1.

* Η Empagliflozin είναι ο μόνος (προς το παρόν) αναστολέας SGLT2 που είναι εγκεκριμένος από το FDA για μείωση του κινδύνου του Καρδιαγγειακού θανάτου σε ενήλικες με Διαβήτη τύπου 2 και Καρδιαγγειακή πάθηση.

* Η Liraglutide είναι ο μόνος (προς το παρόν) αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1 που είναι εγκεκριμένος από το FDA για μείωση του κινδύνου του Καρδιαγγειακού θανάτου και του εμφράγματος σε ενήλικες με Διαβήτη τύπου 2 και Καρδιαγγειακή πάθηση.

* Καρδιαγγειακή πάθηση είναι: H Στεφανιαία Νόσος, το Έμφραγμα του μυοκαρδίου, το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, η ύπαρξη αποφρακτικής αρτηριοπάθειας των κάτω άκρων, η στένωση των έσω καρωτίδων (και η ύπαρξη ανευρύσματος της θωρακικής ή κοιλιακής αορτής).

ΓΕΝΙΚΑ ΣΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ

# Σε όσους χρειάζεται και άλλη μείωση της Hb A1C, και σχεδιάζεται να δοθεί ενέσιμο φάρμακο, προτιμάται αρχικά αγωνιστής του υποδοχέως του GLP-1 και όχι Ινσουλίνη.

# Ινσουλίνη θα χορηγηθεί σε Hb A1C > 10-11% ή σε ύπαρξη συμπτωμάτων υπεργλυκαιμίας (π.χ. πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία, ανεξήγητη απώλεια βάρους).

# Μεταβολική εγχείρηση συνιστάται σαν θεραπευτική πιθανότητα- επιλογή σε όσους με Διαβήτη 2, έχουν ΔΜΣ (BMI) ≥40.0 kg/m² ή BMI 35–40 kg/m² και έχουν συνυπάρχουσες παθήσεις.

Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ HB A1C

# Κατά την ADA, για του περισσότερους ενήλικες Διαβητικούς 2 (μη εγκύους) με προσδόκιμο επιβίωσης >10 χρόνια, ο στόχος της Hb A1C είναι να κυμαίνεται < 7%.

# Σε ορισμένους, νεώτερους ίσως είναι λογικός στόχος είναι τιμή <6.5%, αν δεν δημιουργείται υπογλυκαιμία ή άλλες παρενέργειες από τα φάρμακα, αν ο διαβήτης είναι πρόσφατος, αν υπάρχει μεγάλο προσδόκιμο επιβίωσης, αν δεν υπάρχουν καρδιαγγειακές παθήσεις.

# Για ηλικιωμένους υψηλού κινδύνου (περιορισμένο προσδόκιμο ζωής, προχωρημένες μικρο- και μακροαγγειακές βλάβες, βαρειές συνυπάρχουσες παθήσεις, διαβήτης από πολλά χρόνια) λογικός στόχος είναι τιμή < 8%.

# Το τριχοειδικό σάκχαρο (8ωρης) νηστείας πρέπει να κυμαίνεται από 80 ως 130 mg/dL. (το τριχοειδικό σάκχαρο νηστείας συνήθως είναι κατά 10% ψηλότερο από το φλεβικό σάκχαρο νηστείας).

Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ LDL ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗΣ ΣΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ

Α) Σύμφωνα με τις AACE/ACE

# Όσοι έχουν μόνο Διαβήτη, χωρίς άλλους παράγοντες κινδύνου θεωρούνται υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να έχουν LDL Χοληστερίνη <100 mg/dL.

# Αν έχουν και έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου, θεωρούνται πολύ υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να έχουν LDL Χοληστερίνη <70 mg/dL.

# Όσοι έχουν Διαβήτη και είχαν Έμφραγμα, Ισχαιμικό Εγκεφαλικό ή χρόνια Νεφροπάθεια 3^ου– 4^ου σταδίου, θεωρούνται εξαιρετικά υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να έχουν LDL Χοληστερίνη <55 mg/dL.

https://www.aace.com/sites/all/files/diabetes-algorithm-executive-summary.pdf]

Β) Σύμφωνα με τις AHA/ACC

# Για πρωτογενή πρόληψη σε Διαβητικούς 40 ως 75 ετών με LDL Χοληστερίνη >70 mg/dL, ξεκινά Στατίνη μέτριας ισχύος και αν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου, ξεκινά Στατίνη μεγάλης ισχύος.

Για >75 ετών το όφελος είναι ελαφρώς μεγαλύτερο του κινδύνου για έναρξη Στατίνης, αν όμως λαμβάνουν ήδη Στατίνη, συνιστάται η συνέχιση της.

# Για δευτερογενή πρόληψη, σε Διαβητικούς ή μη Διαβητικούς.

Σε όλους με κλινική Αθηρωματική νόσο, χορηγείται Ισχυρή Στατίνη. (Αν υπάρξουν παρενέργειες αλλάζουμε σε μέτριας ισχύος. Αν > 75 ετών μέτρια ή ισχυρή Στατίνη)

Σε όσους παραμένει η LDL > 70 mg/dL, παρά το ότι λαμβάνουν τη μέγιστη ανεκτή δόση Στατίνης, προσθέτουμε Εζετιμίμπη (π.χ. Ezetrol).

Σε όσους είναι πολύ υψηλού κινδύνου*, αν με τη διπλή θεραπεία (Στατίνη +Εζετιμίμπη) δεν μειωθεί η LDL < 70 mg/dL, προσθέτουμε επιπλέον και αναστολέα του ενζύμου PCSK9 (τριπλή θεραπεία).

https://www.ahajournals.org/doi/pdf/10.1161/CIR.0000000000000624

ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

Στους Διαβητικούς σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (2018), η αρτηριακή πίεση πρέπει να κυμαίνεται (στόχος) στα 125-135/ 70-80 mm Hg.

Ειδικότερα, για τους Διαβητικούς τους > 65 ετών η αρτηριακή πίεση πρέπει να κυμαίνεται στα 130-140/ 70-80 mm Hg.

https://academic.oup.com/eurheartj/article/39/33/3021/5079119#123461204

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΔΟΧΕΩΣ ΤΟΥ GLP-1

# Οι άλλοι αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 (GLP-1RAs) πέρα από την Liraglutide (ενέσιμο υποδορίως κάθε μέρα) και την Semaglutide, είναι η Exenatide (π.χ. Byetta ή Bydureon), η Lixisenatide (π.χ. Lyxumia) που δεν έδειξαν μείωση των καρδιαγγειακών επεισοδίων.

# Άλλα μέλη της ομάδας είναι η Dulaglutide (Trulicity) και η Albiglutide (π.χ. Eperzan) που μελετούνται για τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα τους.

H GLP-1 και οι GLP-1RAs μειώνουν το Σάκχαρο του αίματος (κυρίως με αύξηση της έκκρισης Ινσουλίνης από το πάγκρεας), δρουν προστατευτικά στην Καρδιά και τα αγγεία, αυξάνουν την αποβολή Νατρίου και νερού μέσω των νεφρών και επίσης έχουν πολλές άλλες δράσεις σε διάφορα άλλα συστήματα του οργανισμού.

# Οι συχνότερες παρενέργειες των GLP-1RAs είναι η ναυτία, οι εμετοί και οι διάρροιες.

# Η Semaglutide βρέθηκε να αυξάνει την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

# Η Liraglutide είναι ενέσιμη υποδορίως κάθε μέρα και τα υπόλοιπα είναι ενέσιμα κάθε 7 μέρες.

# Οι GLP-1RAs δεν πρέπει να συγχορηγούνται με οι αναστολείς του DPP-4 (π.χ. Sitagliptin– Januvia, Vildagliptin–Galvus και ότι λήγει σε gliptin).

ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΛΙΠΙΔΙΑ (ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ LDL, MH HDL, APO B KAI ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ)

superman — Fri, 28 Sep 2018 06:45:28 +0000

Πρόσφατα η Αμερικανική Εταιρία Κλινικών Ενδοκρινολόγων (AACE) και το Αμερικανικό Κολέγιο Ενδοκρινολόγων (ACE) εξέδωσαν οδηγίες για τη θεραπεία των Διαβητικών τύπου 2.

Μεταξύ των άλλων συστάσεων, κάνουν συστάσεις και για τα Λιπίδια.

Α) Όσοι έχουν μόνο Διαβήτη χωρίς άλλους παράγοντες κινδύνου (δες πιο κάτω), θεωρούνται υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να έχουν:

LDL Χοληστερίνη <100 mg/dL

Μη HDL Χοληστερίνη <130 mg/dL

Apo Β <90 mg/dL

(Σύμφωνα με την ADA, αν είναι <40 ετών, με LDL Χοληστερίνη <100 mg/dL και χωρίς άλλους παράγοντες κινδύνου, δεν αρχίζουμε Στατίνη.

https://diabetesed.net/wp-content/uploads/2017/12/2018-ADA-Standards-of-Care.pdf)

Β) Όσοι έχουν Διαβήτη και έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου, θεωρούνται πολύ υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να έχουν:

LDL Χοληστερίνη <70 mg/dL

Μη HDL Χοληστερίνη <100 mg/dL

Apo Β <80 mg/dL

Γ) Όσοι έχουν Διαβήτη και είχαν κλινικό επεισόδιο από ρήξη αθηρωματικής πλάκας (π.χ. Έμφραγμα τύπου Ι, Ισχαιμικό Εγκεφαλικό) ή χρόνια Νεφροπάθεια 3^ου-4^ου σταδίου, θεωρούνται εξαιρετικά υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να έχουν:

LDL Χοληστερίνη <55 mg/dL

Μη HDL Χοληστερίνη <80 mg/dL

Apo Β <70 mg/dL

Και για τις 3 περιπτώσεις τα Τριγλυκερίδια πρέπει να είναι < 150 mg/dL

Οι άλλοι παράγοντες κινδύνου (εκτός του Διαβήτη) είναι το Κάπνισμα, η Υπέρταση (ή η λήψη αντι-υπερτασικών φαρμάκων), τιμή της HDL Χοληστερίνης < 40 mg/dL, οικογενειακό ιστορικό Στεφανιαίας Νόσου (σε Άντρα πρώτου βαθμού συγγενή <55 ετών ή σε Γυναίκα πρώτου βαθμού συγγενή <65 ετών) και η ηλικία > 45 ετών ο Άντρας, > 55 ετών η Γυναίκα.

Πέρα από τη χορήγηση Στατίνης και ενδεχομένως Εζετιμίμπης (και ίσως αναστολέα του ενζύμου PCSK9), προχωρούμε σε Υγιεινο-Διαιτητικές αλλαγές, όπως:

Απώλεια βάρους (αν χρειάζεται), αύξηση Άσκησης, μείωση Κεκορεσμένων και Τρανς Λιπαρών, μείωση Χοληστερίνης, αύξηση των Ω-3 λιπαρών οξέων (μέσω του φαγητού), αύξηση των διαλυτών ινών, αύξηση των φυτικών Στανολών/Στερολών.

https://www.aace.com/sites/all/files/diabetes-algorithm-executive-summary.pdf

The recommendations in Table 9.2 regarding statin and combination treatment in adults with diabetes have been revised for 2018 to stratify risk based on whether a patient is older or younger than 40 years of age and on whether a patient has ASCVD. For example, patients of any age with ASCVD should be placed on a high-intensity statin. [SLIDE]

ΓΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥ 2 ΜΕ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΑΘΗΣΗ ΠΡΟΤΙΜAΤΑΙ ΣΑΝ 2ο ΦΑΡΜΑΚΟ (μετά την METFORMIN), ΤΟ JARDIANCE ή ΤΟ VICTOZA

superman — Thu, 14 Dec 2017 07:01:32 +0000

H Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία (ADA), στις νέες της οδηγίες (2018) όρισε ότι σε Διαβητικούς τύπου 2, που έχουν Καρδιαγγειακή Πάθηση, εκτός από τα υγιεινο-διαιτητικά μέτρα, πρώτα δίνουμε Μetformin και στη συνέχεια, αν χρειάζεται, σαν ΔΕΥΤΕΡΟ φάρμακο δίνουμε είτε Empagliflozin (Jardiance) είτε Liraglutide (Victoza).

Φάρμακο πρώτης επιλογής είναι πάντα η Metformin (π.χ. Glucophage). Εξυπακούεται ότι η δίαιτα το βάδισμα και το χάσιμο βάρους είναι πρώτα.

Αν μετά 3 μήνες δεν έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα στην τιμή της Hb A1c (δες πιο κάτω), με τη μέγιστη ανεκτή δόση της Metformin, θα προσθέσουμε και 2^ο φάρμακο.

Αν όμως η πρώτη τιμή, με τη διάγνωση, της Hb A1c είναι ≥9%, θα χορηγήσουμε διπλή θεραπεία από την αρχή.

Το πιο είναι το 2^οφάρμακο για όσους έχουν Καρδιαγγειακή Νόσο ξεκαθαρίστηκε στις τελευταίες οδηγίες του 2018 της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρίας (ADA). Σαν ΔΕΥΤΕΡΟ φάρμακο δίνουμε είτε Empagliflozin (Jardiance) είτε Liraglutide (Victoza).

(Η μεγάλη αλλαγή είναι ότι στις προηγούμενες της οδηγίες δεν τα θεωρούσε αυτά σαν 2^α φάρμακα για όσους είχαν Καρδιαγγειακή Πάθηση, αλλά μια πιθανή από τις πολλές επιλογές 2^ου φαρμάκου που υπάρχουν.)

Καρδιαγγειακή πάθηση είναι: H Στεφανιαία Νόσος, η Καρδιακή Ανεπάρκεια το παλαιό Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, το Παροδικό Ισχαιμικό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, η ύπαρξη ανευρύσματος της θωρακικής ή κοιλιακής αορτής, η στένωση των έσω καρωτίδων, όπως και η ύπαρξη αποφρακτικής αρτηριοπάθειας των κάτω άκρων.

Για όσους ΔΕΝ έχουν Καρδιαγγειακή πάθηση, το δεύτερο φάρμακο μπορεί να επιλεγεί από οποιαδήποτε από τις επόμενες 5 κατηγορίες φαρμάκων: sulfonylurea, DPP-4 αναστολέας, SGLT2 αναστολέας, αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1 ή βασική Ινσουλίνη.

Υποπτεύομαι ότι του χρόνου θα υπάρχουν όλοι οι αναστολείς SGLT2 στις οδηγίες και ότι θα συστήνονται αυτοί όχι μόνο για όσους έχουν Καρδιαγγειακή Πάθηση, αλλά και για όσους είναι Yπέρβαροι ή Yπερτασικοί χωρίς να έχουν καρδιαγγειακή πάθηση.

Η thiazolidinedione, Pioglitazone (π.χ. Actos) καλύτερα να αποφεύγεται λόγω κατακράτησης υγρών.

Στις οδηγίες συστήνεται ότι οι θεραπευτικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται σε συνεργασία με τον ασθενή, αφού του εξηγηθούν ακριβώς τα υπέρ και τα κατά, κάθε επιλογής.

Η Μetformin ανήκει στους ευαισθητοποιητές της Ινσουλίνης. Αυξάνει την ευαισθησία περιφερικών ιστών στην Ινσουλίνη, οπότε μειώνεται η ανάγκη αυξημένης παραγωγής της. Επιπλέον μειώνει την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ.

Η Empagliflozin ανήκει στους αναστολείς της πρόσληψης γλυκόζης (αναστολείς SGLT2) από το εγγύς τμήμα του σπειράματος του νεφρού (έτσι αποβάλλεται σάκχαρο από το αίμα στα ούρα).

Η Liraglutide ανήκει στους αγωνιστές του υποδοχέως του GLP-1. Διεγείρει τα β-κύτταρα του παγκρέατος για παραγωγή ινσουλίνης. Είναι υποδόριο ενέσιμο μια φορά τη μέρα (δεν είναι Ινσουλίνη !).

Η Υπέρταση και ο Διαβητικός

Επίσης η ADA στις νέες οδηγίες της εξακολουθεί να έχει όριο Υπέρτασης τα 140/90 mm Hg, σε αντίθεση με τις νέες οδηγίες της ΑΗΑ, που άλλαξαν το όριο σε 130/80 mm Hg.

Ο πιο κάτω πίνακας της ADA, του 2018, αφορά τη θεραπεία της Υπέρτασης στους Διαβητικούς.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥ Σακχαρώδη Διαβήτη

Στόχος της αντιδιαβητικής θεραπείας, κατά την ADA, είναι η Hb A1c να κυμαίνεται μεταξύ 6,5 και 7%, η δε γλυκόζη νηστείας και η μεταγευματική γλυκόζη να είναι μικρότερη από 130 mg/dL και 180 mg/dL αντίστοιχα.

# Σε νέους, χωρίς καρδιαγγειακή νόσο, ή με μικρή διάρκεια του Σ.Δ., χωρίς υπογλυκαιμίες συστήνεται τιμή 6-6,5%.

# Σε μεγάλους, ή με μικρό προσδόκιμο επιβιώσεως, ή με προχωρημένες αγγειακές επιπλοκές, ή συνυπάρχουσες βαριές παθήσεις, ή συχνές υπογλυκαιμίες, συστήνεται τιμή μεταξύ 7% και 8%.

(Η συσχέτιση της Hb A1c με τον μέσο όρο γλυκόζης είναι η εξής: 6% αντιστοιχεί με 126 mg/dL , 7% αντιστοιχεί με 154 mg/dL και 8% αντιστοιχεί με 183 mg/ dL).

ΝΕΑ ΚΑΡΔΙΟΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥ 2 (ΟΙ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ SGLT2)

superman — Sun, 26 Mar 2017 21:12:18 +0000

Ενημερώθηκε στις 29/7/2020

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε μια νέα ομάδα υπογλυκαιμικών φαρμάκων που δρουν στην Υπεργλυκαιμία, αυξάνοντας την αποβολή γλυκόζης από το αίμα στα ούρα, μέσω των Νεφρών.

Αυτή η ομάδα είναι οι αναστολείς των υποδοχέων των ενεργών συν- μεταφορέων Νατρίου- Γλυκόζης (sodium-glucose co-transporters ή SGLT2) ή SGLT2inhibitors (SGLT2i).

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2 είναι ιδανικοί σαν δεύτερο φάρμακο, επιπλέον της Μετφορμίνης (Glucophage), για όποιον Διαβητικό:

2) Έχει υπερφόρτωση υγρών- Καρδιακή ανεπάρκεια. Βοηθούν μέσω της αποβολής Νερού (με ωσμωτική διούρηση) και της αποβολής Να+.

3) Έχει Αρτηριακή Υπέρταση. Την μειώνουν με την αποβολή Νερού και Να+

4) Έχει Καρδιαγγειακή Πάθηση. Μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα μέσω των προηγούμενων 3 δράσεων.

5) Έχει Χρόνια Νεφρική Νόσο (ιδίως αν συνυπάρχει Λευκωματουρία).

https://www.acpjournals.org/doi/10.7326/M20-0289

ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ

Λόγω του ότι οι SGLT2i προκαλούν μείωση της γλυκόζης στο αίμα (μέσω της γλυκοζουρίας) προστατεύουν τα β- κύτταρα του παγκρέατος, ώστε να μην εξαντλούνται γρήγορα από την υπερπροσπάθεια παραγωγής Ινσουλίνης.

Επιτέλους, η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία (ADA), στις νέες της οδηγίες (2018) όρισε ότι σε Διαβητικούς τύπου 2, με ύπαρξη Καρδιαγγειακής Πάθησης, εκτός από τα υγιεινο-διαιτητικά μέτρα, πρώτα δίνουμε Μetformin και στη συνέχεια, αν χρειάζεται, ΣΑΝ ΔΕΥΤΕΡΟ φάρμακο δίνουμε είτε Empagliflozin (Jardiance) είτε Liraglutide (Victoza).

Μια νέα μελέτη (Μάρτιος 2017) η CVD-REAL, έδειξε ότι οι SGLT2i, Empagliflozin (Jardiance), Canagliflozin (Invokana) και Dapagliflozin (Forxiga) μειώνουν τις νοσηλείες από Καρδιακή Ανεπάρκεια κατά 40% και τους θανάτους από όλες τις αιτίες κατά 50% συγκρινόμενοι με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα.

Μια προηγούμενη μελέτη (Νοέμβριος του 2015) είχε δείξει ότι το πρώτο αντιδιαβητικό φάρμακο που μειώνει την καρδιαγγειακή θνητότητα σε όσους διαβητικούς τύπου 2, παρουσιάζουν αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, είναι η Εmpagliflozin (Jardiance) που ανήκει στην ομάδα των SGLT2i. (Την μείωσε, σχετικά με το ψευδοφάρμακο, κατά 38% στην 3ετία).

http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1504720

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟΝ Σ. ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 2

Το φάρμακο που χορηγείται σχεδόν πάντα σαν πρώτο στους ανθρώπους με Σ. Διαβήτη τύπου 2 είναι η Μετφορμίνη (π.χ. Glucophage). (Με την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει βαρειά νεφρική ανεπάρκεια με eGFR < 30 mL/min/1.73 m2).

Αν όμως η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (Hb A1c) είναι > 10% ή/και η γλυκόζη αίματος είναι > 300 mg/dL ή υπάρχουν έντονα συμπτώματα (π.χ. πολυουρίας, πολυδιψίας), χορηγείται εξ’ αρχής Ινσουλίνη.

(Η Hb A1c μας λέει τον μέσο όρο της γλυκόζης του αίματος των τελευταίων 2.5 μηνών.)

Αν μετά 3 μήνες θεραπείας δεν έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα στην μείωση της τιμής της Hb A1c (για τους περισσότερους, 6.5-7%), με τη μέγιστη ανεκτή δόση της Metformin (2.5 γραμμάρια/ημέρα), θα προσθέσουμε και 2^ο φάρμακο.

(Αν η πρώτη Hb A1c είναι 9-10%, με τη διάγνωση του Σ. Διαβήτη, θα χορηγήσουμε διπλή θεραπεία από την αρχή.)

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΥΚΟΖΗ ΤΟ ΝΑΤΡΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΦΡΑ

Σε ανθρώπους χωρίς Σ. Διαβήτη, περίπου 180 γραμμάρια γλυκόζης μπαίνουν- διηθούνται καθημερινά από το αίμα μέσω των νεφρών προς το πρό– ούρο.

Ειδικότερα η διήθηση γίνεται μέσω του σπειράματος του νεφρώνα, που είναι η μικρότερη μονάδα του νεφρού, προς το σύστημα των ουροφόρων σωληναρίων.

Όμως τα 180 γραμμάρια γλυκόζης ξανα-απορροφούνται (κυρίως από το εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο προς τα τριχοειδή που το περιβάλλουν) και έτσι δεν δημιουργείται υπογλυκαιμία ούτε υπάρχει γλυκόζη στα ούρα.

Η ξανα-απορρόφηση αυτή της γλυκόζης γίνεται κατά 90% από τους ενεργούς συν- μεταφορείς Νατρίου- Γλυκόζης (sodium-glucose co-transporters ή SGLT2) ταυτόχρονα με ξανα-απορρόφηση Νατρίου (Να+).

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ SGLT2

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2, SGLT2 inhibitors (SGLT2i) μπλοκάρουν την ξανα-απορρόφηση της Γλυκόζης και του Να+ στο αίμα.

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT-2 μπλοκάρουν μόνο περίπου το 40%, της επαναρρόφησης της γλυκόζης στους Διαβητικούς τύπου 2 (όχι το 90%).

Έτσι μειώνεται η γλυκόζη και το Να+ στο αίμα λόγω της αποβολής τους στα ούρα (γλυκοζουρία, Νατριούρηση).

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2 εκτός της Γλυκοζουρίας και της Νατριούρησης που προκαλούν, μειώνουν και το ουρικό οξύ στο αίμα λόγο της αποβολής του στα ούρα και επιπλέον μειώνουν την αποβολή πρωτεϊνών στα ούρα.

Επειδή η δράση τους δεν εξαρτάται από την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας, μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα στάδια του Σ. Διαβήτη.

Επίσης σε Διαβητικούς τύπου 2 που λαμβάνουν Ινσουλίνη και που δεν ρυθμίζονται ικανοποιητικά, μπορεί να προστεθεί αναστολέας των υποδοχέων SGLT2 αντί να αυξηθεί η συνολική ημερήσια δόση της Ινσουλίνης.

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ SGLT2i

Σαν παρενέργεια οι SGLT2i μπορεί να προκαλέσουν μυκητιασική λοίμωξη των γεννητικών οργάνων και επίσης αυξάνουν ελαφρώς την πιθανότητα ουρολοίμωξης σε ανθρώπους > 75 ετών.

Οι μυκητιασικές λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων οφείλονται στη Γλυκόζη που υπάρχει τοπικά και μειώνονται με πλύσιμο μετά από κάθε ούρηση.

Σε βαρεία πάθηση ή σε νοσηλεία για μεγάλη εγχείρηση (και σε καταστάσεις που δεν λαμβάνεται φαγητό ή υπάρχει αφυδάτωση ή υπάρχει κατάχρηση αλκοόλ) πρέπει να γίνεται προσωρινή διακοπή τους, γιατί αυξάνεται ο κίνδυνος Διαβητικής Κετοξέωσης.

[Αυτή εμφανίζεται με δύσπνοια, ναυτία, εμετούς, πόνο στην κοιλιά, σύγχυση, υπνηλία, εξάντληση, ταχεία απώλεια βάρους και δίψα, χωρίς να υπάρχει σημαντική υπεργλυκαιμία (<200-250 mg/dL)].

Χρειάζεται προσοχή κυρίως όταν πρωτοχορηγούνται, γιατί μπορεί να προκληθεί υπόταση ιδίως σε ηλικιωμένους που παίρνουν διουρητικά της αγκύλης (π.χ. Lasix).

Επίσης ίσως μακροχρόνια προκαλούν οστεοπόρωση (περισσότερο επίφοβη είναι η Canagliflozin).

ΟΙ ΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ SGLT2i

Μέχρι στιγμής υπάρχουν 3 εγκεκριμένοι SGLT2i:

H Canagliflozin (Invokana): Δόση, 300 mg την ημέρα αν η κάθαρση κρεατινίνης (GFR) είναι πάνω από 60 ml/min (100 mg αν η GFR είναι 45–60 ml/min).

[Σε μια πρόσφατη μελέτη CANVAS (Program) που αφορούσαν την Canagliflozin (Invokana):

Παρατηρήθηκε μείωση κατά 4.6 ανά 1000 ασθενείς- έτη (συγκριτικά με ψευδοφάρμακο) των εμφραγμάτων (θανατηφόρων και μη) και των ισχαιμικών εγκεφαλικών (θανατηφόρων και μη).

Παρατηρήθηκε αύξηση κατά 2.9 ανά 1000 ασθενείς- έτη ακρωτηριασμών κυρίως στα δάκτυλα και στο μετατάρσιο.]

H Dapagliflozin (Forxiga): Δόση, 5- 10 mg μια φορά τη μέρα, σε GFR > 45 ml/min.

H Εmpagliflozin (Jardiance): Δόση, 10- 25 mg μια φορά τη μέρα.

Υπ’ όψιν ότι αν υπάρχει νεφρική ανεπάρκεια μειώνεται η αποτελεσματικότητα τους (ως προς τη γλυκοζουρία και τη μείωση της HbA₁_c) και κυρίως της Dapagliflozin (Farxiga).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:

3) Έχει Αρτηριακή Υπέρταση. Την μειώνουν με την αποβολή Νερού και Να+

4) Έχει Καρδιαγγειακή Πάθηση. Μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα μέσω των προηγούμενων 3 δράσεων.

5) Έχει Χρόνια Νεφρική Νόσο (ιδίως αν συνυπάρχει Λευκωματουρία).