Καρδιολογία » σακχαρώδης διαβήτης

Η ΒΙΤΑΜΙΝΗ Β3 (ΝΙΑΣΙΝΗ)

superman — Sat, 29 Aug 2020 15:58:24 +0000

Η Βιταμίνη Β3 (Νιασίνη) είναι μια υδατοδιαλυτή βιταμίνη (σε μορφή Νικοτινικού οξέως και Νικοτιναμίδης), απαραίτητη για το ανθρώπινο σώμα.

# Η Βιταμίνη Β3 (Νιασίνη), σαν Νικοτινικό οξύ, πέρα από βιταμίνη είναι και φάρμακο (π.χ. ΝIACIN Ι.Φ.Ε.Τ. 50 mg), που σε μεγάλες – φαρμακολογικές δόσεις (π.χ. 2 γραμμαρίων) αυξάνει την HDL χοληστερίνη και μειώνει την LDL Χοληστερίνη, μειώνει τα Τριγλυκερίδια και μειώνει τη Λιποπρωτείνη α ή Lp(a), ωφελώντας σε μείωση των καρδιαγγειακών επεισοδίων (έμφραγμα, εγκεφαλικό).

Δυστυχώς η Νικοτιναμίδη και η inositol hexanicotinate δεν προκαλεί ωφέλιμες δράσεις στα λιπίδια (!) παρ’ όλο που σαν βιταμίνες έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα με το Νικοτινικό οξύ.

Πάντως η χορήγηση του Νικοτινικού οξέως μαζί με Στατίνη, δεν βρέθηκε να ωφελεί περισσότερο από τη Στατίνη μόνη της.

# Η Νιασίνη είναι πρόδρομη βιταμίνη που μετατρέπεται στο σώμα στις ενεργές μορφές της, το NAD (Νicotinamide Αdenine Dinucleotide) και το παράγωγο του, το NADP (NAD Phosphate).

Επιπλέον η Τρυπτοφάνη (απαραίτητο αμινοξύ) μετατρέπεται σε NAD (60 mg Τρυπτοφάνης δημιουργούν 1 mg NAD), συνεπώς και αυτή είναι πρόδρομη μορφή της NAD και της NADP.

# Το NAD και το NADP χρειάζονται σαν συνένζυμα* σε περισσότερα από 400 (!!) ένζυμα του μεταβολισμού μας.

[*Συνένζυμο = μη πρωτεϊνικό οργανικό μόριο που συμμετέχει μαζί με το (απο)ένζυμο στη διευκόλυνση των βιοχημικών μετατροπών]

Η Νιασίνη βοηθά στην καλή λειτουργία των νευρώνων και καθυστερεί την εκφύλιση τους στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, βοηθά επίσης στην υγεία του γαστρεντερικού συστήματος και του δέρματος.

Το NAD χρησιμοποιείται κυρίως για τη μετατροπή (καταβολισμό) των υδατανθράκων, λιπών, πρωτεϊνών και αλκοόλ, σε ενέργεια (ΑΤΡ) και επιπλέον για την ακεραιότητα – επιδιόρθωση του DNA (συνεπώς και στη μείωση της πιθανότητας καρκινογένεσης. Χρειάζεται για την παραγωγή της αντικαρκινικής πρωτεΐνης p53), στον κυτταρικό κύκλο, για τον έλεγχο της έκφρασης των γονιδίων και για την επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων.

Το NADP χρησιμοποιείται κυρίως για τη σύνθεση (αναβολισμό) χοληστερίνης, λιπαρών οξέων, στεροειδών ορμονών (π.χ. κορτικοστεροειδών, οιστρογόνων, τεστοστερόνης) και άλλων μακρομορίων και επιπλέον για την αναγέννηση συστατικών του αντιοξειδωτικού συστήματος (και της αποτοξίνωσης).

# Έλλειψη της Νιασίνης παρατηρείται κυρίως σε όσους υποσιτίζονται (ιδίως σε μείωση λήψης ζωικής πρωτεΐνης), σε χρόνιο αλκολισμό, σε σύνδρομο δυσαπορρόφησης (π.χ. Νόσος Crohn), σε μειωμένη απορρόφηση Τρυπτοφάνης (π.χ. νόσος Hartnup ), σε μειωμένη μετατροπή της Τρυπτοφάνης σε NAD αν υπάρχει έλλειψη βιταμίνης Β6 ή βιταμίνης Β2 ή Σιδήρου, σε Καρκινοειδές σύνδρομο, σε παρατεταμένη λήψη Ισονιαζίδης (για φυματίωση), Αζαθειοπρίνης, ή 5-fluorouracil για καρκίνο, σε λήψη Λεβοντόπα / Καρβιντόπα (Sinemet) για νόσο Πάρκινσον, σε ανθρώπους που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση κλπ.

# Επιθυμητή τιμή της Lp (a) είναι η < 30mg/dL (ή < 62-75 nmol/l ). Άλλοι θεωρούν ότι το όριο πρέπει να είναι < 50 mg/dL (ή < 100-125 nmol/l ).

# Τα συμπτώματα από την έλλειψη της Νιασίνης, αφορούν κυρίως σε φωτοευαίσθητη δερματίτιδα, σε συμπτώματα του γαστρεντερικού (γλωσσίτιδα, εμετοί, κοιλιακός πόνος, διάρροια κλπ.) και σε νευρολογικά συμπτώματα (πονοκέφαλοι, κατάθλιψη, απάθεια, απώλεια μνήμης κλπ.), αναιμία κλπ.

Το τελικό στάδιο της έλλειψης της Νιασίνης λέγεται Πελάγρα και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο, αν δεν αντιμετωπιστεί.

# Η Νιασίνη του αίματος δεν αντικατοπτρίζει αξιόπιστα τη Νιασίνη του αίματος. Έτσι προτιμάται η μέτρηση των μεθυλιωμένων μεταβολιτών της στα ούρα 24ώρου (τιμή > 17.5 micromol/24ωρο δείχνει επάρκεια της βιταμίνης και τιμή < 5.8 micromol/24ωρο δείχνει ανεπάρκεια της).

Άλλη μέθοδος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εύρεση μειωμένης Νιασίνης στο σώμα είναι η μείωση της σχέσης του NAD προς το παράγωγο του NADP. Το NAD μειώνεται ενώ το παράγωγο του NADP παραμένει σχετικά αμετάβλητο σε μείωση της Νιασίνης στο σώμα.

# Από τα εξής κυρίως τρόφιμα προκύπτουν οι δραστικές μορφές NAD και NADP: Διατροφική Μαγιά, μοσχαρίσιο συκώτι, κοτόπουλο, γαλοπούλα (περιέχει Τρυπτοφάνη), τόνο, σολωμό, γαύρο, σκουμπρί, μοσχάρι, ψαρονέφρι, καστανό ρύζι, φιστίκια, όσπρια κλπ. Επιπλέον από τα εμπλουτισμένα προϊόντα (π.χ. δημητριακά).

Μικρότερες ποσότητες προκύπτουν από τα εξής: Πατάτες, φακές, ηλιόσποροι, κολοκυθόσποροι, μανιτάρια, αρακάς, αβοκάντο, καφές, τσάι, καστανό ρύζι, ταχίνι, ντομάτες κλπ.

# Η συνιστώμενη συνήθης ημερήσια δόση (RDI) της βιταμίνης Β3 (Νιασίνης), σε mg για υγιείς ανθρώπους > 4 ετών είναι 16 mg.

[< 1 έτους: 4 mg / 1-4 ετών: 6 mg / εγκυμονούσες και θηλάζουσες: 18 mg]

# Η μέγιστη καθημερινή επιτρεπόμενη δόση (UL) της βιταμίνης Β3 (Νιασίνης), δεν πρέπει να ξεπερνά τα 35 mg για τους > 18 ετών.

Αυτή είναι η δόση για αποτροπή δερματικής αγγειοδιαστολής με αίσθημα καψίματος ή Flushing, που όμως είναι ακίνδυνο.

Το flushing οφείλεται στο ότι το Νικοτινικό οξύ, προκαλεί παραγωγή της προσταγλανδίνης D2, και Σεροτονίνης που δημιουργεί τη διαστολή των αγγείων.

Η συγχορήγηση του Νικοτινικού οξέως με Laropiprant (ανταγωνιστής του υποδοχέα της προσταγλανδίνης D2) εμποδίζει το flushing. Επίσης η χορήγηση Ασπιρίνης μισή ώρα πριν, εμποδίζει το flushing.

Επιπλέον σκευάσματα που περιέχουν inositol hexanicotinate ή Νικοτιναμίδη δεν προκαλούν flushing (όμως αυτά δεν είναι αποτελεσματικά για δράση στα λιπίδια).

# Η συγχορήγηση Νικοτινικού οξέως και ορισμένων φαρμάκων, όπως Στατίνης, Χολεστηραμίνης, Γεμφιμπροζίλης, αυξάνει τον κίνδυνο μυοπάθειας.

Η συγχορήγηση Νικοτινικού οξέως και Παρακεταμόλης, Αμιοδαρόνης, Καρβαμαζεπίνης, αυξάνει τον κίνδυνο ηπατοτοξικότητας.

Η χορήγηση Νικοτινικού οξέως σε μεγάλες δόσεις μπορεί να αυξήσει το ουρικό οξύ (μειώνει την αποβολή του), να προκαλέσει υπόταση, να αυξήσει τον κίνδυνο Σακχαρώδους Διαβήτη, να προκαλέσει οίδημα αμφιβληστροειδούς, έλκος στομάχου, θρομβοκυτοπενία (συνεπώς μπορεί να αυξήσει τη δράση αντιαιμοπεταλιακών και αντιπηκτικών φαρμάκων), αρρυθμίες κλπ.

Υπ’ όψιν ότι η Νιασίνη σε φαρμακολογικές δόσεις, απαγορεύεται στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

https://ods.od.nih.gov/factsheets/Niacin-HealthProfessional/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6412771/

ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

superman — Fri, 10 Jul 2020 17:57:39 +0000

Η θεραπεία του Σακχαρώδη Διαβήτη (ή Διαβήτη) βασίζεται στην ειδική δίαιτα, την άσκηση, τη μείωση του σωματικού βάρους, στα φάρμακα, στην εκπαίδευση του διαβητικού, και επίσης στην “αμείλικτη” καταπολέμηση των άλλων παραγόντων κινδύνου, δηλαδή της αυξημένης αρτηριακής πιέσεως, της αυξημένης LDL χοληστερίνης και του καπνίσματος.

Για το άρθρο για τη φαρμακευτική θεραπεία του Διαβήτη, πατήστε: εδώ

Συστήνεται επίσης αντιγριπικός εμβολιασμός ανά έτος και εμβολιασμός κατά του πνευμονιοκόκκου.

## Ο στόχος της αντιδιαβητικής θεραπείας για τους περισσότερους, κατά την ADA (Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία), είναι η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (Hb A1c) να κυμαίνεται μεταξύ 6,5 και 7%, η δε γλυκόζη νηστείας να είναι μικρότερη από 130 mg/dL.

Η άμεση μείωση της υπεργλυκαιμίας, όσο το δυνατόν εγγύτερα στο φυσιολογικό, χωρίς να προκαλείται υπογλυκαιμία, είναι μεγάλης σημασίας τόσο για την μείωση των μακροαγγειακών όσο και για την μείωση των μικροαγγειακών επιπλοκών του Σ.Δ.

Με τις τελευταίες οδηγίες, οι αυστηρές μετρήσεις των ποσοτήτων των διαφορετικών τροφών ΔΕΝ συστήνονται.

## Όμως η δίαιτα πρέπει να περιέχει ΜΕΙΩΜΕΝΕΣ ΟΛΙΚΕΣ ΘΕΡΜΙΔΕΣ, για να μειωθεί το επιπλέον σωματικό βάρος του διαβητικού στο προβλεπόμενο από το ύψος του, ή τουλάχιστον στην αρχή να μειωθεί το σωματικό βάρος κατά 7%.

Για παράδειγμα, αν κάποιος έχει ύψος 1.75 μέτρα, πολλαπλασιάζουμε 1.75 επί 1.75, επί 25, για να βρούμε το ανώτερο επιτρεπόμενο βάρος του (77 κιλά) ώστε να μην θεωρείται υπέρβαρος.

## Η καλύτερη εκδοχή διατροφής του διαβητικού είναι η παλιά καλή μεσογειακή διατροφή με λιγότερο ελαιόλαδο, ώστε να μειωθεί το σωματικό βάρος. Ακολουθεί η χορτοφαγική δίαιτα με αυγά και γαλακτοκομικά επιπλέον, και η δίαιτα μειωμένων υδατανθράκων (δες πιο κάτω).

### Επιπλέον συνιστάται οπωσδήποτε και φυσική δραστηριότητα, με αερόβια κυρίως άσκηση, ιδίως βάδισμα, περισσότερο από 150 λεπτά ανά εβδομάδα, με ταχύτητα περίπου 5 χιλιόμετρα/ώρα, μοιρασμένη σε 3 ή περισσότερες μέρες.

# Ιδανικά τρόφιμα για τον διαβητικό, σε μικρές ποσότητες είναι: Τα φρούτα με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο (δες πιο κάτω), τα λαχανικά (κυρίως τα μη αμυλώδη), το ψωμί ολικής αλέσεως, τα μακαρόνια ολικής αλέσεως, το καστανό ρύζι, τα όσπρια, όπως τα φασόλια, τα ρεβίθια, οι φακές, τα ψάρια (σχάρας ή βραστά), άλλα θαλασσινά, τα γαλακτοκομικά με λίγα λιπαρά, οι ξηροί καρποί (άψητοι και ανάλατοι, σε μικρή ποσότητα), το κοτόπουλο χωρίς δέρμα, τα αυγά (πολλά ασπράδια, αλλά μόνο 3 κρόκοι τη βδομάδα), το τσάι, ο καφές (μέχρι 2/24ωρο) κλπ.

Εννοείται ότι το λάδι πρέπει να είναι ελάχιστο για να μειώνεται ή να μην αυξάνεται το σωματικό βάρος.

Το αλάτι πρέπει να είναι λιγότερο από 5.75 mg/ημέρα (περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού).

# Απαγορεύεται η κατανάλωση τροφίμων με προσθήκη ζάχαρης ή/και φαγητών που περιέχουν επεξεργασμένους υδατάνθρακες.

## Η μεσογειακή δίαιτα (η διατροφή του 1960 κυρίως στην Κρήτη) περιλαμβάνει: Λαχανικά, φρούτα, ξηρούς καρπούς, σπόρους (π.χ. κολοκυθόσπορους), όσπρια, ψάρια και θαλασσινά, ψωμί από μη αποφλοιωμένα δημητριακά, πατάτες, λάδι ελιάς.

Κατανάλωση με ΜΕΤΡΟ: Πουλερικά, αυγά, τυρί, γιαούρτι, κρασί (κυρίως κόκκινο, 120 γρ. για τους άντρες, 60 γρ. για τις γυναίκες)

Σπάνια κατανάλωση: Κόκκινο κρέας, επεξεργασμένο κρέας, γλυκά

Αυτή συνοδεύεται από καθημερινή άσκηση, οικογενειακή μάζωξη και ξεκούραση μετά το φαγητό.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

Τα τρόφιμα, εκτός από τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία, περιέχουν 3 συστατικά. Τους υδατάνθρακες, τα λίπη και τις πρωτεΐνες. Αυτά μαζί με τα οινοπνευματώδη προσφέρουν τις θερμίδες που χρειάζεται για ενέργεια το σώμα.

Το φαγητό μας πρέπει να περιέχει ορισμένες ποσότητες από κάθε ομάδα τροφίμων.

ΔΕΝ υπάρχει ιδανική αναλογία πρόσληψης θερμίδων από τους υδατάνθρακες, τις πρωτεΐνες και τα λιπαρά (τα 3 συστατικά των τροφίμων).

Α) ΟΙ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ

Οι Υδατάνθρακες θα πρέπει να προσφέρουν περίπου το 45% των ολικών θερμίδων και προτιμούνται οι τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο (Glycemic Load ή GL), αλλά πρέπει να συνυπολογίζεται και η συνολική διατροφική αξία του κάθε τροφίμου.

# Όμως σε όσους ΔΕΝ επιτυγχάνεται ο στόχος της θεραπείας (δες πιο πάνω) ή σε όσους πρέπει οπωσδήποτε να μειωθούν τα φάρμακα, μπορεί να μειωθεί το ποσοστό των προσλαμβανομένων υδατανθράκων μέχρι και στο 26% των ολικών θερμίδων. (δεν μπορεί να εφαρμοστεί από έγκυο ή θηλάζουσα).

Αυτό επιτυγχάνεται με την ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΦΥΓΗ ψωμιού, μακαρονιών, ρυζιού και αμυλωδών λαχανικών όπως οι πατάτες.

Υπ’ όψιν ότι μεγαλύτερη σημασία έχει η ποσότητα των υδατανθράκων στο κάθε τρόφιμο, η ποσότητα του προσλαμβανόμενου τροφίμου αλλά και οι φυτικές του ίνες (κυρίως οι διαλυτές και λιγότερο οι αδιάλυτες).

Η γλυκόζη που εμφανίζεται στο αίμα μετά το φαγητό, εξαρτάται κυρίως από την ποσότητα της στο τρόφιμο και λιγότερο από τον γλυκαιμικό δείκτη του συγκεκριμένου τροφίμου (δηλαδή το πόσο απότομα αυξάνεται η γλυκόζη στο αίμα περίπου 2 ώρες μετά το φαγητό).

Το γλυκαιμικό φορτίο (GL) συνυπολογίζει την ποσότητα των υδατανθράκων στο τρόφιμο μαζί με τον γλυκαιμικό δείκτη (Glycemic index ή GI).

Ο γλυκαιμικός δείκτης μας πληροφορεί για την ποιότητα του τροφίμου σε υδατάνθρακες. Τα τρόφιμα με ψηλό γλυκαιμικό δείκτη προκαλούν ψηλότερη μεταγευματική υπεργλυκαιμία και ευκολότερη εξάντληση των β κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν την ινσουλίνη.

Το γλυκαιμικό φορτίο υπολογίζεται από τον τύπο, GL = GI επί τα γραμμάρια του υδατάνθρακα που υπάρχει στα 100 γραμμάρια τροφίμου /100.

Κάτω από 10 θεωρείται καλό, 10-20 μέτριο και πάνω από 20 ψηλό.

Επίσης σημασία έχει και η μορφή του φαγώσιμου. Για παράδειγμα ο χυμός ενός μήλου έχει πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, από το ολόκληρο μήλο. Το σιτάρι που αλέθεται πάρα πολύ, έχει πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, από το χοντροαλεσμένο σιτάρι. Επίσης τα λεπτά και πολύ βρασμένα μακαρόνια έχουν πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, από τα παχύτερα και λίγο βρασμένα μακαρόνια. Τα ώριμα φρούτα έχουν πολύ ψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη από τα άγουρα, γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγονται.

Παραδείγματα

## Το καρπούζι έχει ψηλό γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 73, αλλά μικρή ποσότητα υδατανθράκων, 7.5 γραμμάρια περίπου ανά 100 γραμμάρια καρπουζιού. Αυτό μας δίνει γλυκαιμικό φορτίο 5.25 περίπου.

Έτσι με τη λήψη μιας μικρής ποσότητας καρπουζιού, π.χ. 100 γραμμαρίων προσλαμβάνονται 7.5 γραμμάρια υδατανθράκων και 30 θερμίδες.

( Συνεπώς τα άλλα τρόφιμα στην διάρκεια της ημέρας, πρέπει να μειωθούν ώστε να προσφέρουν 7.5 γραμμάρια υδατανθράκων λιγότερα).

## Το πεπόνι έχει γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 70, με 6.5 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό του φορτίο είναι 4.5 και οι θερμίδες του 26.

## Το Σταφύλι έχει γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 45-53, με 14-18 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό του φορτίο είναι 6-10 και οι θερμίδες του 67.

## Τα φρέσκα σύκα έχουν γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 51, με 16.3 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό τους φορτίο είναι 8.3 και οι θερμίδες 74.

## Τα ξηρά σύκα έχουν γλυκαιμικό δείκτη, περίπου 61, με 50 γραμμάρια υδατάνθρακες στα 100 γραμμάρια, οπότε το γλυκαιμικό τους φορτίο είναι 30 και οι θερμίδες 239.

## Το Μέλι έχει γλυκαιμικό δείκτη 55-65 (ανάλογα το είδος του) και 1 κουταλιά της σούπας (21 γραμμάρια) περιέχει 17 γραμμάρια υδατάνθρακες (κυρίως φρουκτόζη και γλυκόζη) οπότε το γλυκαιμικό φορτίο του είναι 10.2 και οι θερμίδες του 68.

Αυτό αυξάνει την Hb A1c, συνεπώς η κατανάλωση του από διαβητικούς θα είναι ελάχιστη και αραιή. Αντί για το μέλι προτιμούνται τα φρούτα γιατί περιέχουν φυτικές ίνες.

ΕΙΔΗ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΩΝ

Τα φαγητά περιέχουν 3 είδη υδατανθράκων, τα απλά ζάχαρα, τους σύνθετους υδατάνθρακες και τις φυτικές ίνες.

ΤΑ ΑΠΛΑ ΖΑΧΑΡΑ

Τα απλά ζάχαρα (γλυκόζη, φρουκτόζη, γαλακτόζη), είναι αυτά που υπάρχουν αυτούσια στα τρόφιμα π.χ. στα φρούτα στο γάλα και αλλού.

Τα απλά ζάχαρα που επεξεργάστηκαν από τον άνθρωπο απαγορεύονται.

Άλλες γλυκαντικές ουσίες όπως η Στέβια, η Σακχαρίνη, η Ασπαρτάμη, δεν απαγορεύονται.

Επίσης τα τρόφιμα με προσθήκη φρουκτόζης πρέπει να αποφεύγονται, γιατί το ήπαρ μετατρέπει σε τριγλυκερίδια το περίσσευμά της.

ΟΙ ΣΥΝΘΕΤΟΙ ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ (ΤΑ ΑΜΥΛΑ)

Προτιμούνται τα τρόφιμα με σύνθετους υδατάνθρακες. Αυτοί υπάρχουν:

α) στα όσπρια.

β) στους σπόρους ΧΩΡΙΣ αφαίρεση του περιβλήματος (αυτό περιέχει φυτικές ίνες, βιταμίνες κυρίως B και Ε και ιχνοστοιχεία). Σπόροι για παράδειγμα είναι τα δημητριακά (π.χ. σιτάρι, κριθάρι, βρώμη) και το καφέ ρύζι.

Τα αμυλούχα λαχανικά (π.χ. πατάτα, αρακάς, καλαμπόκι) τρώγονται μόνο αραιά και σε μικρή ποσότητα.

ΟΙ ΦΥΤΙΚΕΣ ΙΝΕΣ

Η πρόσληψη φυτικών ινών, που είναι άπεπτοι υδατάνθρακες, θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 40 γραμμάρια ημερησίως, από τις οποίες οι μισές πρέπει να είναι διαλυτές.

Οι φυτικές ίνες βρίσκονται στα φρούτα, τα λαχανικά, τους ξηρούς καρπούς (άψητους και ανάλατους), τους κολοκυθόσπορους (π.χ. άψητο και ανάλατο πασατέμπο) και τους ηλιόσπορους, τα όσπρια και τους σπόρους των δημητριακών και του ρυζιού χωρίς επεξεργασία (π.χ. σιτάρι, βρώμη, καστανό ρύζι, κινόα). Στα επεξεργασμένα υπάρχει μόνο το ενδοσπέρμιο χωρίς το φύτρο (germ) και το περίβλημα-πίτουρο (bran).

Οι διαλυτές φυτικές ίνες βρίσκονται κυρίως στα φασόλια, στις φακές, τα μπιζέλια, τον αρακά, τα κρεμμύδια, τους ξηρούς καρπούς, τα δαμάσκηνα, τα πορτοκάλια, τα μήλα, τα αχλάδια, τα μούρα, το καλαμπόκι και αλλού.

Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης και μειώνουν την απορρόφηση των λιπών. Έτσι με αυτά τα φαγητά γίνεται καλύτερη ρύθμιση του ζαχάρου και της χοληστερίνης του αίματος, δεν πεινούμε εύκολα και επιπλέον υποβοηθείται και η κίνηση του εντέρου.

Β) ΟΙ ΠΡΩΤΕΙΝΕΣ

Οι πρωτεΐνες θα πρέπει να προσφέρουν περίπου το 20% των ολικών θερμίδων.

## Όμως σε μερικές μελέτες που χορηγήθηκε περισσότερο ποσοστό πρωτεΐνης, 25-32% των ολικών θερμίδων, φάνηκε μεγαλύτερη μείωση του σωματικού βάρους και της Γλυκοζυλιωμένης Αιμοσφαιρίνη (Hb A1c).

Αυτές θα είναι κυρίως φυτικές (π.χ. όσπρια, ξηροί καρποί) και επίσης από γαλακτοκομικά με λίγα λιπαρά και από θαλασσινά.

## Αν υπάρχει νεφροπάθεια (με πρωτεΐνουρία ή/και μείωση της κάθαρσης της κρεατινίνης < 45 ml/min) μειώνεται η λήψη τους αλλά όχι σε λιγότερο από 0.8 γραμμάρια καθαρής πρωτεΐνης ανά κιλό ιδανικού βάρους (μεγαλύτερη μείωση αυξάνει τις λοιμώξεις και τους καρκίνους).

Οι θερμίδες ανά γραμμάριο καθαρής πρωτεΐνης είναι περίπου 4.

Ανά 100 γραμμάρια τροφίμου, υπάρχουν τα ακόλουθα γραμμάρια καθαρής πρωτεΐνης:

Κρέας μαγειρεμένο: Μοσχάρι, χωρίς λίπος: 28-36 / Κουνέλι: 30 / Αρνί χωρίς λίπος: 28 / Χοιρινό, χωρίς λίπος: 30 / Κοτόπουλο, Γαλοπούλα και άλλα πουλερικά χωρίς λίπος: 27-33

Ψάρια μαγειρεμένα: 18-31

Θαλασσινά μαγειρεμένα: Σουπιά 20-30 / Χταπόδι 18-30 / Καλαμάρι 18-25/ Γαρίδα: 18- 24 / Καβούρι: 17- 24 / Αστακός: 19 / Καραβίδα: 15-18 / Αχιβάδες: 15-20 / Χτένια: 17- 20 / Στρείδια: 15- 19 / Μύδια: 16

Τυριά: 14-38

Σπόροι π.χ. κολοκυθόσποροι ψημένοι: 18-30

Ξηροί καρποί ξεροί -ψημένοι: 14-28

Όσπρια μαγειρεμένα: 8- 10

Αυγά: 13 (Το μέτριο αυγό περιέχει περίπου 3.5 γραμμάρια πρωτεΐνης στο ασπράδι και περίπου 2.5 γραμμάρια στον κρόκο)

Ψωμί: 9 / Αρακάς: 5-6 / Μακαρόνια βρασμένα: 5-6 / Γιαούρτι: 3- 8 / Κινόα μαγειρεμένη: 5 / Ρύζι μαγειρεμένο: 3- 6 / Γάλα: 3- 5

Γ) ΤΑ ΛΙΠΗ

Τα λιπαρά δεν πρέπει να προσφέρουν περισσότερο από το 30-35% των ολικών θερμίδων.

## Όμως αν χρειάζεται να μειωθεί το σωματικό βάρος, μπορεί να μειωθούν και κάτω από 30% των ολικών θερμίδων.

Οι θερμίδες που προσφέρει 1 γραμμάριο καθαρού λίπους ή λαδιού είναι περίπου 9 και προτιμούνται τα μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη. Έτσι οι θερμίδες που προέρχονται από τα λίπη κατανέμονται ως εξής:

Τα κεκορεσμένα (ζωικά κυρίως λίπη), λιγότερο από το 8%,

τα trans λιπαρά οξέα στο μηδέν,

τα πολυακόρεστα (πχ. αραβοσιτέλαιο) μέχρι το 12% και

τα μονοακόρεστα (πχ. ελαιόλαδο) μέχρι 20%.

ΤΑ ΑΛΚΟΟΛΟΥΧΑ ΠΟΤΑ

Για τους ΑΝΤΡΕΣ επιτρέπονται ΜΕΧΡΙ 100 γραμμάρια ΚΑΘΑΡΟΥ οινοπνεύματος / εβδομάδα.

Αυτά αντιστοιχούν σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ λήψη για τους ΑΝΤΡΕΣ: 120 γραμμάρια κρασί ή 35 γραμμάρια αποσταγμένα ποτά με 42% οινόπνευμα (π.χ. ουίσκι, βότκα, κονιάκ, τσίπουρο) ή 330 γραμμάρια μπύρα με 4.5% οινόπνευμα (αυτή απαγορεύεται σε όσους έχουν ψηλό ουρικό οξύ ή ουρική αρθρίτιδα).

[Αν η λήψη γίνεται 3 φορές τη βδομάδα, επιτρέπονται κάθε φορά για τους ΑΝΤΡΕΣ: 265 γραμμάρια κρασί ή 80 γραμμάρια αποσταγμένα ποτά περίπου 42% (π.χ. ουίσκι, βότκα, κονιάκ, τσίπουρο) ή 740 γραμμάρια μπύρα.]

# Για τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ επιτρέπονται οι ΜΙΣΕΣ ποσότητες (λιγότερο από 50 γραμμάρια καθαρού οινοπνεύματος / εβδομάδα).

Τα αλκοολούχα ποτά δεν πρέπει να καταναλώνονται με άδειο στομάχι γιατί μπορεί να προκαλέσουν υπογλυκαιμία, επίσης η ποσότητα τους πρέπει να είναι πολύ λιγότερη σε όσους έχουν αυξημένα Τριγλυκερίδια.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

https://care.diabetesjournals.org/content/diacare/early/2019/04/10/dci19-0014.full.pdf

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6213615/

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23089999/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7202752/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2330083/

https://care.diabetesjournals.org/content/28/7/1839

https://care.diabetesjournals.org/content/27/11/2701?ijkey=fe30eec7c117b8d380f4e1c7e781fef16ae85112&keytype2=tf_ipsecsha

https://www.diabetes.org/sites/default/files/2019-10/ADV_2019_Consumer_Nutrition_One%20Pager.pdf

https://care.diabetesjournals.org/content/diacare/suppl/2019/12/20/43.Supplement_1.DC1/Standards_of_Care_2020.pdf

https://care.diabetesjournals.org/content/42/5/731

https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/786665/nutrients

https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/786754/nutrients

https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/789126/nutrients

https://www.nice.org.uk/guidance/ng28/chapter/1-Recommendations#dietary-advice-and-bariatric-surgery

https://academic.oup.com/eurheartj/article/41/2/255/5556890#202785365

ΝΕΑ ΚΑΡΔΙΟΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥ 2 (ΟΙ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ SGLT2)

superman — Sun, 26 Mar 2017 21:12:18 +0000

Ενημερώθηκε στις 29/7/2020

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε μια νέα ομάδα υπογλυκαιμικών φαρμάκων που δρουν στην Υπεργλυκαιμία, αυξάνοντας την αποβολή γλυκόζης από το αίμα στα ούρα, μέσω των Νεφρών.

Αυτή η ομάδα είναι οι αναστολείς των υποδοχέων των ενεργών συν- μεταφορέων Νατρίου- Γλυκόζης (sodium-glucose co-transporters ή SGLT2) ή SGLT2inhibitors (SGLT2i).

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2 είναι ιδανικοί σαν δεύτερο φάρμακο, επιπλέον της Μετφορμίνης (Glucophage), για όποιον Διαβητικό:

1) Έχει αυξημένο σωματικό βάρος. Προκαλούν μείωση του σωματικού βάρους, λόγω των απώλειας των θερμίδων της γλυκόζης που αποβάλλεται. (Κυρίως μειώνεται το σπλαχνικό λίπος).

2) Έχει υπερφόρτωση υγρών- Καρδιακή ανεπάρκεια. Βοηθούν μέσω της αποβολής Νερού (με ωσμωτική διούρηση) και της αποβολής Να+.

3) Έχει Αρτηριακή Υπέρταση. Την μειώνουν με την αποβολή Νερού και Να+

4) Έχει Καρδιαγγειακή Πάθηση. Μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα μέσω των προηγούμενων 3 δράσεων.

5) Έχει Χρόνια Νεφρική Νόσο (ιδίως αν συνυπάρχει Λευκωματουρία).

Επιπλέον Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2, μέσω της αποβολής γλυκόζης στα ούρα, προστατεύουν τα β- κύτταρα του παγκρέατος ώστε να μην εξαντλούνται γρήγορα.

Προληπτικά, πρέπει να γίνεται προσωρινή διακοπή τους σε βαρεία πάθηση ή σε νοσηλεία για μεγάλη εγχείρηση (και σε καταστάσεις που δεν λαμβάνεται φαγητό ή υπάρχει αφυδάτωση ή υπάρχει κατάχρηση αλκοόλ) για να μην προκληθεί η σπάνια Διαβητική Κετοξέωση (περίπου 1:500/έτος).

https://www.acpjournals.org/doi/10.7326/M20-0289

ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ

Λόγω του ότι οι SGLT2i προκαλούν μείωση της γλυκόζης στο αίμα (μέσω της γλυκοζουρίας) προστατεύουν τα β- κύτταρα του παγκρέατος, ώστε να μην εξαντλούνται γρήγορα από την υπερπροσπάθεια παραγωγής Ινσουλίνης.

Επιτέλους, η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία (ADA), στις νέες της οδηγίες (2018) όρισε ότι σε Διαβητικούς τύπου 2, με ύπαρξη Καρδιαγγειακής Πάθησης, εκτός από τα υγιεινο-διαιτητικά μέτρα, πρώτα δίνουμε Μetformin και στη συνέχεια, αν χρειάζεται, ΣΑΝ ΔΕΥΤΕΡΟ φάρμακο δίνουμε είτε Empagliflozin (Jardiance) είτε Liraglutide (Victoza).

Μια νέα μελέτη (Μάρτιος 2017) η CVD-REAL, έδειξε ότι οι SGLT2i, Empagliflozin (Jardiance), Canagliflozin (Invokana) και Dapagliflozin (Forxiga) μειώνουν τις νοσηλείες από Καρδιακή Ανεπάρκεια κατά 40% και τους θανάτους από όλες τις αιτίες κατά 50% συγκρινόμενοι με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα.

Μια προηγούμενη μελέτη (Νοέμβριος του 2015) είχε δείξει ότι το πρώτο αντιδιαβητικό φάρμακο που μειώνει την καρδιαγγειακή θνητότητα σε όσους διαβητικούς τύπου 2, παρουσιάζουν αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, είναι η Εmpagliflozin (Jardiance) που ανήκει στην ομάδα των SGLT2i. (Την μείωσε, σχετικά με το ψευδοφάρμακο, κατά 38% στην 3ετία).

http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1504720

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟΝ Σ. ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 2

Το φάρμακο που χορηγείται σχεδόν πάντα σαν πρώτο στους ανθρώπους με Σ. Διαβήτη τύπου 2 είναι η Μετφορμίνη (π.χ. Glucophage). (Με την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει βαρειά νεφρική ανεπάρκεια με eGFR < 30 mL/min/1.73 m2).

Αν όμως η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (Hb A1c) είναι > 10% ή/και η γλυκόζη αίματος είναι > 300 mg/dL ή υπάρχουν έντονα συμπτώματα (π.χ. πολυουρίας, πολυδιψίας), χορηγείται εξ’ αρχής Ινσουλίνη.

(Η Hb A1c μας λέει τον μέσο όρο της γλυκόζης του αίματος των τελευταίων 2.5 μηνών.)

Αν μετά 3 μήνες θεραπείας δεν έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα στην μείωση της τιμής της Hb A1c (για τους περισσότερους, 6.5-7%), με τη μέγιστη ανεκτή δόση της Metformin (2.5 γραμμάρια/ημέρα), θα προσθέσουμε και 2^ο φάρμακο.

(Αν η πρώτη Hb A1c είναι 9-10%, με τη διάγνωση του Σ. Διαβήτη, θα χορηγήσουμε διπλή θεραπεία από την αρχή.)

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΥΚΟΖΗ ΤΟ ΝΑΤΡΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΦΡΑ

Σε ανθρώπους χωρίς Σ. Διαβήτη, περίπου 180 γραμμάρια γλυκόζης μπαίνουν- διηθούνται καθημερινά από το αίμα μέσω των νεφρών προς το πρό– ούρο.

Ειδικότερα η διήθηση γίνεται μέσω του σπειράματος του νεφρώνα, που είναι η μικρότερη μονάδα του νεφρού, προς το σύστημα των ουροφόρων σωληναρίων.

Όμως τα 180 γραμμάρια γλυκόζης ξανα-απορροφούνται (κυρίως από το εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο προς τα τριχοειδή που το περιβάλλουν) και έτσι δεν δημιουργείται υπογλυκαιμία ούτε υπάρχει γλυκόζη στα ούρα.

Η ξανα-απορρόφηση αυτή της γλυκόζης γίνεται κατά 90% από τους ενεργούς συν- μεταφορείς Νατρίου- Γλυκόζης (sodium-glucose co-transporters ή SGLT2) ταυτόχρονα με ξανα-απορρόφηση Νατρίου (Να+).

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ SGLT2

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2, SGLT2 inhibitors (SGLT2i) μπλοκάρουν την ξανα-απορρόφηση της Γλυκόζης και του Να+ στο αίμα.

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT-2 μπλοκάρουν μόνο περίπου το 40%, της επαναρρόφησης της γλυκόζης στους Διαβητικούς τύπου 2 (όχι το 90%).

Έτσι μειώνεται η γλυκόζη και το Να+ στο αίμα λόγω της αποβολής τους στα ούρα (γλυκοζουρία, Νατριούρηση).

Οι αναστολείς των υποδοχέων SGLT2 εκτός της Γλυκοζουρίας και της Νατριούρησης που προκαλούν, μειώνουν και το ουρικό οξύ στο αίμα λόγο της αποβολής του στα ούρα και επιπλέον μειώνουν την αποβολή πρωτεϊνών στα ούρα.

Επειδή η δράση τους δεν εξαρτάται από την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας, μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα στάδια του Σ. Διαβήτη.

Επίσης σε Διαβητικούς τύπου 2 που λαμβάνουν Ινσουλίνη και που δεν ρυθμίζονται ικανοποιητικά, μπορεί να προστεθεί αναστολέας των υποδοχέων SGLT2 αντί να αυξηθεί η συνολική ημερήσια δόση της Ινσουλίνης.

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ SGLT2i

Σαν παρενέργεια οι SGLT2i μπορεί να προκαλέσουν μυκητιασική λοίμωξη των γεννητικών οργάνων και επίσης αυξάνουν ελαφρώς την πιθανότητα ουρολοίμωξης σε ανθρώπους > 75 ετών.

Οι μυκητιασικές λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων οφείλονται στη Γλυκόζη που υπάρχει τοπικά και μειώνονται με πλύσιμο μετά από κάθε ούρηση.

Σε βαρεία πάθηση ή σε νοσηλεία για μεγάλη εγχείρηση (και σε καταστάσεις που δεν λαμβάνεται φαγητό ή υπάρχει αφυδάτωση ή υπάρχει κατάχρηση αλκοόλ) πρέπει να γίνεται προσωρινή διακοπή τους, γιατί αυξάνεται ο κίνδυνος Διαβητικής Κετοξέωσης.

[Αυτή εμφανίζεται με δύσπνοια, ναυτία, εμετούς, πόνο στην κοιλιά, σύγχυση, υπνηλία, εξάντληση, ταχεία απώλεια βάρους και δίψα, χωρίς να υπάρχει σημαντική υπεργλυκαιμία (<200-250 mg/dL)].

Χρειάζεται προσοχή κυρίως όταν πρωτοχορηγούνται, γιατί μπορεί να προκληθεί υπόταση ιδίως σε ηλικιωμένους που παίρνουν διουρητικά της αγκύλης (π.χ. Lasix).

Επίσης ίσως μακροχρόνια προκαλούν οστεοπόρωση (περισσότερο επίφοβη είναι η Canagliflozin).

ΟΙ ΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ SGLT2i

Μέχρι στιγμής υπάρχουν 3 εγκεκριμένοι SGLT2i:

H Canagliflozin (Invokana): Δόση, 300 mg την ημέρα αν η κάθαρση κρεατινίνης (GFR) είναι πάνω από 60 ml/min (100 mg αν η GFR είναι 45–60 ml/min).

[Σε μια πρόσφατη μελέτη CANVAS (Program) που αφορούσαν την Canagliflozin (Invokana):

Παρατηρήθηκε μείωση κατά 4.6 ανά 1000 ασθενείς- έτη (συγκριτικά με ψευδοφάρμακο) των εμφραγμάτων (θανατηφόρων και μη) και των ισχαιμικών εγκεφαλικών (θανατηφόρων και μη).

Παρατηρήθηκε αύξηση κατά 2.9 ανά 1000 ασθενείς- έτη ακρωτηριασμών κυρίως στα δάκτυλα και στο μετατάρσιο.]

H Dapagliflozin (Forxiga): Δόση, 5- 10 mg μια φορά τη μέρα, σε GFR > 45 ml/min.

H Εmpagliflozin (Jardiance): Δόση, 10- 25 mg μια φορά τη μέρα.

Υπ’ όψιν ότι αν υπάρχει νεφρική ανεπάρκεια μειώνεται η αποτελεσματικότητα τους (ως προς τη γλυκοζουρία και τη μείωση της HbA₁_c) και κυρίως της Dapagliflozin (Farxiga).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:

3) Έχει Αρτηριακή Υπέρταση. Την μειώνουν με την αποβολή Νερού και Να+

4) Έχει Καρδιαγγειακή Πάθηση. Μειώνουν την καρδιαγγειακή θνητότητα μέσω των προηγούμενων 3 δράσεων.

5) Έχει Χρόνια Νεφρική Νόσο (ιδίως αν συνυπάρχει Λευκωματουρία).

Ο ΠΡΟΔΙΑΒΗΤΗΣ

superman — Tue, 27 Dec 2016 16:41:17 +0000

Ενημερώθηκε στις 2/01/2022

Ο Προδιαβήτης είναι η πολύχρονη Ασυμπτωματική φάση, ανάμεσα στον Φυσιολογικό και στον Σ. Διαβητικό άνθρωπο.

Στη φάση του Προδιαβήτη είναι μειωμένη η ικανότητα των κυττάρων του σώματος να προσλάβουν την γλυκόζη που κυκλοφορεί στο αίμα, λόγω μειωμένης ευαισθησίας τους στην Ινσουλίνη (Ινσουλινοαντοχή), που είναι η υπεύθυνη ορμόνη για την είσοδο της γλυκόζης σε αυτά.

Αργότερα αρχίζει η επόμενη φάση, η φάση του εμφανούς Σ. Διαβήτη τύπου 2, που είναι η φάση όπου προστίθεται πέραν της Ινσουλινοαντοχής των κυττάρων του σώματος και η μειωμένη παραγωγής της Ινσουλίνης από τα β-κύτταρα του παγκρέατος.

Η φάση της μειωμένης παραγωγής Ινσουλίνης συμβαίνει λόγω του ότι εξαντλήθηκαν από την υπερπροσπάθεια τους να παράγουν μεγάλες ποσότητες της τα β-κύτταρα του παγκρέατος, στο προηγούμενο στάδιο του Προδιαβήτη.

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Σακχαρώδης Διαβήτης (Σ.Δ.) τύπου 2 είναι μία εξελισσόμενη σταδιακά, σε πολλά χρόνια, συνεχώς επιδεινούμενη μεταβολική νόσος, εξ’ αιτίας της οποίας παρουσιάζεται αυξημένη γλυκόζη στο αίμα.

Παρά το ότι υπάρχει κληρονομικό υπόβαθρο στον Προδιαβήτη, αυτός εμφανίζεται κυρίως σε παχύσαρκους ανθρώπους που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες “σκουπιδοφαγητού” που περιέχει καθαρή ζάχαρη και φρουκτόζη και επίσης πολλά κεκορεσμένα και trans λιπαρά (υδρογονωμένα υγρά λάδια) και ταυτόχρονα δεν βαδίζουν.

Στην παχυσαρκία, δημιουργείται χρόνια ήπια φλεγμονή που οδηγεί σε αντίσταση στην ινσουλίνη και Σ. Διαβήτη.

Περίπου το 35% των ηλικιωμένων έχουν Προδιαβήτη, όμως τελευταία τον εμφανίζουν ακόμη και παχύσαρκα παιδιά.

Επίσης υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να εμφανιστεί Προδιαβήτης- Διαβήτης σε γυναίκα που είχε παρουσιάσει Διαβήτη της Κύησης ή στο παιδί της.

Κατά τη διάρκεια της φάσης του Προδιαβήτη δημιουργούνται συχνά αθηροσκληρωτικές πλάκες στις αρτηρίες, οπότε αυξάνεται η πιθανότητα για έμφραγμα ή ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, οπότε ο Προδιαβήτης είναι παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακές νόσους (πέρα από παράγοντας κινδύνου για Σ. Διαβήτη).

Ο Προδιαβήτης σχετίζεται με το Μεταβολικό Σύνδρομο που περιλαμβάνει σπλαχνική εναπόθεση (και παθολογική λειτουργία) του λιπώδους ιστού και αντίσταση στην ινσουλίνη.

Για το ποιος θα πρέπει να ελεγχθεί για πιθανό Σ.Δ., ή Προδιαβήτη η ADA έχει ένα πολύ καλό εργαλείο, που βασίζεται στον κίνδυνο για Σ. Δ. ανάλογα με ορισμένους παράγοντες.

ΠΡΟΔΙΑΒΗΤΗΣ υπάρχει όταν:

1) η γλυκόζη νηστείας (IFG) είναι μεταξύ 100 και 125 mg/dL κατά την ΑDA (Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία), ή μεταξύ 110 και 125 mg/dL κατά τον WHO (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας)

ή 2) όταν σε δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (IGT) 75 γραμμαρίων και έλεγχο στο 2ωρο η γλυκόζη είναι μεταξύ 140 – 199 mg/dL

ή 3) όταν η Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη (HBA1c) είναι μεταξύ 5.7-6.4% κατά την ΑDA ή μεταξύ 6-6.4% κατά τον WHO και το Αγγλικό Ινστιτούτο NICE.

Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει ομοφωνία στο πως θα εντοπιστούν καλύτερα όσοι έχουν Προδιαβήτη, δηλαδή όσοι είναι αυξημένου κινδύνου να αναπτύξουν στο μέλλον Σ. Διαβήτη.

ADA, 2019 : http://care.diabetesjournals.org/content/42/Supplement_1/S13

Γι’ αυτό φαίνεται ότι ίσως είναι καλύτερα να χρησιμοποιείται μόνο η IGT, για την ανεύρεση των Προδιαβητικών.

Σε μια πρόσφατη μελέτη φάνηκε ότι καλύτερη συσχέτιση μεταξύ των προηγούμενων ορισμών του Προδιαβήτη και της σχετικής αύξησης του καρδιαγγειακού κινδύνου γίνεται με την Δοκιμασία Ανοχής Γλυκόζης (IGT). Η μελέτη έγινε σε περισσότερους από 1.600.000 ανθρώπους για διάστημα 9.5 χρόνων.

Σ’ αυτήν φάνηκε ότι σε ύπαρξη IGT η σχετική αύξηση, συγκριτικά με τους νορμογλυκαιμικούς, ήταν: Της Καρδιαγγειακής Νόσου: 30%, της Στεφανιαίας Νόσου: 20%, του Εγκεφαλικού: 20% και των Θανάτων από όλες τις αιτίες: 32%.

Σε άλλη πρόσφατη μελέτη φάνηκε ότι η διαγνωστική ακρίβεια της HbA₁_cκαι της IFG για τη διάγνωση του Προδιαβήτη είναι μειωμένη.

Εφαρμόζοντας τα κριτήρια του WHO, το 27% των πληθυσμών που μελετήθηκαν βρέθηκε να έχει Προδιαβήτη με μια τουλάχιστον μέθοδο. Αν στους ίδιους εφαρμόζονταν τα κριτήρια της ADA, το ποσοστό των Προδιαβητικών θα ανέβαινε στο 49%.

Ο Προδιαβήτης υπάρχει στο 27% των ελεγχθέντων με τα κριτήρια του WHO. a= 4.7% μεμονωμένη IFG / b= 24.4% μεμονωμένη IGΤ / c= 47.8% μεμονωμένη HbA_1c .

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΔΙΑΒΗΤΗ

Ο θεμέλιος λίθος της θεραπείας είναι η μείωση του σωματικού βάρους στο φυσιολογικό.

Από το FDA δεν έχει εγκριθεί φαρμακευτική θεραπεία για τον Προδιαβήτη, όμως η χρησιμοποίηση Μετφορμίνης (π.χ. Glucophage) ή Ακαρβόζης (π.χ. Glucobay) μειώνει την πιθανότητα μελλοντικού Σ. Διαβήτη κατά 25-30%.

Η Μετφορμίνη (Metformin) σύμφωνα με τις οδηγίες της ADA (2022) μπορεί να χορηγηθεί και για ΠΡΟΛΗΨΗ του Σ. Διαβήτη είτε σε γυναίκες που είχαν Διαβήτη της Κυήσεως είτε σε ενήλικες με προδιαβήτη (ιδίως αν αν είναι 25 ως 60 ετών με Δείκτη μάζας σώματος >35 kg/m2, γλυκόζη νηστείας >110 mg/dL και A1C mg/dL >6.0%.

https://diabetesjournals.org/clinical/article/doi/10.2337/cd22-as01/139035/Standards-of-Medical-Care-in-Diabetes-2022

Ίσως, μελλοντικά (προσωπική άποψη), να χρησιμοποιούνται και οι αναστολείς SGLT2 (προστατεύουν τα β-κύτταρα του παγκρέατος από υπερκόπωση).

Η θεραπεία του Προδιαβήτη είναι ίδια με του Σ. Διαβήτη, όσον αφορά τη διατροφή και την άσκηση.

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΕ ΠΡΟΔΙΑΒΗΤΗ Η ΔΙΑΒΗΤΗ

Με τις τελευταίες οδηγίες της ADA (Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία), οι αυστηρές μετρήσεις των ποσοτήτων των διαφορετικών τροφών δεν συστήνονται.

Μια εκδοχή διατροφής του διαβητικού αποτελεί η παλιά καλή μεσογειακή διατροφή με πολύ λιγότερο ελαιόλαδο, για να μειωθεί και να διατηρηθεί το σωματικό βάρος.

Περισσότερα για τη διατροφή υπάρχουν στο άρθρο ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Για τους διαβητικούς προτιμούνται φρούτα και λαχανικά με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο. Αυτό είναι το γινόμενο της ποσότητας των υδατανθράκων (χωρίς να υπολογίζονται οι φυτικές ίνες) στο φρούτο ή το λαχανικό επί τον γλυκαιμικό δείκτη αυτού του φρούτου ή λαχανικού (διά 100).

Ο γλυκαιμικός δείκτης του τροφίμου μας λέει πόσο γρήγορα αυξάνει την γλυκόζη στο αίμα, 2 περίπου ώρες μετά την κατανάλωσή του.

Μεγαλύτερης σημασίας είναι η ποσότητα των υδατανθράκων στα τρόφιμα, αλλά πρέπει να ελέγχεται και ο γλυκαιμικός δείκτης του κάθε τροφίμου. Τα τρόφιμα με ψηλό γλυκαιμικό δείκτη προκαλούν ψηλότερη μεταγευματική υπεργλυκαιμία και ευκολότερη εξάντληση των β κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν την ινσουλίνη.

Ότι έχει γλυκαιμικό δείκτη μεγαλύτερο από 70 πρέπει να καταναλώνεται σε ελάχιστες ποσότητες. Γλυκαιμικό δείκτη πάνω από 70 έχουν το ψωμί, (εκτός ορισμένων ειδικών ψωμιών), τα cornflakes, το popcorn, οι πατάτες, το καρπούζι, το πεπόνι, το άσπρο λασπωτό ρύζι, το μέλι και η γλυκοκολοκύθα.

Ότι έχει γλυκαιμικό δείκτη μεταξύ 55 και 70 επιτρέπεται μόνο σε μικρές ποσότητες όπως τα παντζάρια τα σταφύλια, ο ανανάς, οι μπανάνες, τα βερίκοκα, οι μαρμελάδες, τα αποξηραμένα σύκα, η ζάχαρη και ότι περιέχει ζάχαρη (δισακχαρίτης με ένα μόριο γλυκόζης και ένα μόριο φρουκτόζης) κ.λ.π.

Επιτρέπεται η πρόσληψη απλών ζαχάρων (γλυκόζης, φρουκτόζης, γαλακτόζης), όπως αυτά υπάρχουν αυτούσια στα τρόφιμα και να αντιστοιχούν μέχρι το 10% των ημερησίων θερμίδων. Π.χ. 1 ποτήρι γάλα και 1 φρούτο περίπου την ημέρα.

Άλλες γλυκαντικές ουσίες όπως η Στέβια, η Σακχαρίνη, η Ασπαρτάμη επιτρέπονται ελεύθερα.

Τα αλκοολούχα ποτά που δεν “γλυκίζουν”, π.χ. ξηρό κρασί επιτρέπονται μόνο σε τόση ποσότητα ώστε η καθαρή αιθυλική αλκοόλη από το κάθε είδος ποτού, να μην ξεπερνά τα 20 γραμμάρια/ημέρα για τους άντρες και τα 10 γραμμάρια/ημέρα για τις γυναίκες και εφ’ όσον δεν είναι αυξημένα τα Τριγλυκερίδια. Επίσης δεν πρέπει να καταναλώνονται με άδειο στομάχι γιατί μπορεί να προκαλέσουν υπογλυκαιμία.

Περισσότερα για την θεραπεία των διαβητικών υπάρχουν στο άρθρο της ιστοσελίδας, η θεραπεία του Σ. Διαβήτη.

Γενικά:

1) Μειώνουμε τη λήψη φαγητού και ιδίως των κεκορεσμένων και trans λιπαρών, των γλυκών, της ζάχαρης και των τροφίμων με ψηλό γλυκαιμικό δείκτη, της φρουκτόζης και του αλκοόλ, αλλά και λαδιών (παρ’ όλο που τα μονοακόρεστα π.χ. ελαιόλαδο και τα πολυακόρεστα π.χ. αραβοσιτέλαιο δεν προκαλούν αθηροσκλήρωση, αυξάνουν το σωματικό βάρος).

Παράδειγμα πολύ καλής δίαιτας είναι η δίαιτα DASH και η Μεσογειακή Δίαιτα.

2) Αυξάνουμε τη λήψη φυτικών ινών (άπεπτοι υδατάνθρακες). Οι φυτικές ίνες καθυστερούν την απορρόφηση της γλυκόζης και μειώνουν την απορρόφηση των λιπών.

Θα πρέπει να λαμβάνονται σε ποσότητα μεγαλύτερη από 40 γραμμάρια ημερησίως, από τις οποίες οι μισές πρέπει να είναι διαλυτές.

Οι τελευταίες βρίσκονται κυρίως στα φασόλια, στις φακές, τα μπιζέλια, τον αρακά, τα κρεμμύδια, τα αμύγδαλα, τα δαμάσκηνα, τα πορτοκάλια, τα μήλα, τα αχλάδια και άλλα.

3) Αυξάνουμε την σωματική εργασία και ιδίως το βάδισμα ώστε κάθε βδομάδα να βαδίζουμε τουλάχιστον 20 χιλιόμετρα (με ταχύτητα περίπου 5 χιλιομέτρων την ώρα, διαιρεμένο σε 3 ως 5 φορές).

4) Χάνουμε βάρος τουλάχιστον 7% αρχικά και συνεχίζουμε μέχρι να φτάσουμε στο μέγιστο βάρος που αντιστοιχεί στο ύψος μας (ύψος επί ύψος, σε μέτρα, επί 25 / π.χ. 1.73 επί 1.73 επί 25 = το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος, σε κιλά).

5) Αν ο δείκτης μάζας σώματος είναι μεγαλύτερος από 35 (κιλά δια το τετράγωνο του ύψους, σε μέτρα) ή η ηλικία είναι μικρότερη από 60 ετών πιθανώς πρέπει να χορηγηθεί και Μetformine.

Συμπερασματικά:

O Προδιαβήτης οφείλεται σε γενετική προδιάθεση, στην υπερκατανάλωση φαγητού, στην καθιστική ζωή και στην επακόλουθη σπλαχνική παχυσαρκία (όπως και το Μεταβολικό Σύνδρομο).

Είναι φανερό ότι αν τρώμε λιγότερο και ποιοτικότερο φαγητό (καθόλου κεκορεσμένα και trans λιπαρά, καθόλου ζάχαρη και φρουκτόζη), τρώμε περισσότερες φυτικές ίνες, έχουμε φυσιολογικό βάρος και περπατούμε περισσότερο (από 20 χιλιόμετρα την εβδομάδα) μπορούμε να αποφύγουμε τον Προδιαβήτη, όπως και τον Σ. Διαβήτη.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

http://professional.diabetes.org/sites/professional.diabetes.org/files/media/dc_40_s1_final.pdf

Η ΥΠΕΡΤΑΣΗ, Η ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟ

superman — Sat, 09 Jan 2016 18:03:28 +0000

Ενημερώθηκε στις 25/5/2017

Ο Διαβητικός πρέπει να ρυθμίζεται αυστηρότερα από τους μη διαβητικούς, τόσο όσον αφορά τις τιμές της αρτηριακής πίεσης, όσο και όσον αφορά τις μέγιστες επιτρεπόμενες τιμές της LDL χοληστερίνης.

Η ίδια αυστηρότητα ισχύει και για όσους έχουν IGT (προδιαβήτη) και καρδιαγγειακή νόσο.

Η ΥΠΕΡΤΑΣΗ

Περισσότεροι από 60% των διαβητικών παρουσιάζουν υπέρταση.

Η υπέρταση 4πλασιάζει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων στους διαβητικούς, συνεπώς πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση (Α.Π.) σε επίπεδα λιγότερο από 140/85 mm Hg κατά την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρία.

Σύμφωνα με την ADA (Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρία) στις οδηγίες της του 2016, η Α.Π. πρέπει να είναι λιγότερο από 140/90 mm Hg. Αν όμως ο διαβητικός είναι νεότερος από 60 ετών ή παρουσιάζει πρωτεινουρία (περισσότερο από 30 mg/ 24ωρο) ή έχει ακόμη ένα παράγοντα κινδύνου (π.χ. κάπνισμα) τότε ίσως είναι καλύτερα η Α.Π. να είναι μικρότερη από 130/80 mm Hg.

Σύμφωνα με τις AACE/ACE (2017) o στόχος της Α.Π. < 130/ 80 mm Hg είναι κατάλληλος για τους περισσότερους.

Σε ανθρώπους άνω των 60 ετών, απαγορεύεται Α.Π. κάτω από 130/70 mm Hg. Σε εγκύους προτιμάται Α.Π. 110-130/65-80 mm Hg.

Οπωσδήποτε η διαστολική πίεση δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 60 mm Hg.

Αυτό θα επιτευχθεί με συνδυασμό φαρμάκων, το δε ένα φάρμακο πρέπει να χορηγείται πριν τον ύπνο.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα από όλες τις ομάδες, οπωσδήποτε όμως πρέπει να χορηγείται σαν 1η επιλογή α-ΜΕΑ (π.χ. Enalapril) ή Σαρτάνη (π.χ. Irbesartan) και ίσως σαν 2η επιλογή ανταγωνιστής ασβεστίου (π.χ. Amlodipine).

Στον προ-διαβήτη πρέπει να αποφεύγονται σαν φάρμακα πρώτης επιλογής τα διουρητικά, (π.χ. hydrochlorothiazide – εκτός και αν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια) και επίσης οι β-αναστολείς (π.χ. Metoprolol, Carvedilol, Labetalol, Nebivolol – εκτός και αν υπάρχει στεφανιαία νόσος ή καρδιακή ανεπάρκεια), γιατί αυξάνουν τον κίνδυνο εκδηλώσεως Σ.Δ..

Στο Διαβητικό όμως παρά το ότι αυτά αυξάνουν ελαφρά τις τιμές της γλυκόζης στο αίμα, βαραίνει στην ζυγαριά το όφελος που προκαλούν στην πτώση της Α.Π. και συνεπώς στην μακροαγγειοπάθεια.

Για αυτό μπορούν να χρησιμοποιηθούν άνετα σε έκδηλο Διαβήτη. Ας σημειωθεί πάντως ότι δεν γνωρίζουμε αν αυτή η μικρή αύξηση της γλυκόζης έχει επίπτωση στην μικροαγγειοπάθεια.

Τα υπόλοιπα δεδομένα για τη θεραπεία της υπέρτασης είναι ίδια με των υπολοίπων υπερτασικών.

Η ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ, Η LDL, Η ΜΗ HDL ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ

Στον Διαβητικό η LDL χοληστερίνη πρέπει να είναι μικρότερη από 100 mg/dL και η μη HDL χοληστερίνη (ολική χοληστερίνη μείον HDL) μικρότερη από 130 mg/dL.

Σε συνύπαρξη όμως στεφανιαίας νόσου, ή στενώσεως των καρωτίδων, ή αποφρακτικής αρτηριοπάθειας των κάτω άκρων, ή βαριάς νεφρικής ανεπάρκειας, ή αν συνυπάρχει ακόμη ένας παράγοντας κινδύνου (υπέρταση ή κάπνισμα ή κληρονομικό ιστορικό), η LDL χοληστερίνη πρέπει να είναι μικρότερη από 70 mg/dL, η δε μη HDL χοληστερίνη, μικρότερη από 100 mg/dL.

Αν συνυπάρχει εξελισσόμενη καρδιαγγειακή νόσος παρά του ότι η LDL είναι <70 mg/dL ή αν εμφανίστηκε καρδιαγγειακή νόσος σε άντρες < 55 ή γυναίκες < 65 ετών, σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Κλινικών Ενδοκρινολόγων και το Αμερικανικό Κολλέγιο Ενδοκρινολόγων (AACE/ACE)τα συνιστώμενα επίπεδα LDL < 55 mg/dL, μη HDL <80 mg/dL, Τριγλυκεριδίων <150 mg/dL και Apo B < 70 mg/dL.

Ο στόχος θα επιτευχθεί με στατίνη (μειώνει την παραγωγή της LDL από το ήπαρ) στην μέγιστη δυνατή δόση και μόνο αν αυτή δεν επαρκεί, θα προστεθεί Ezetimibe (μειώνει την απορρόφηση της χοληστερίνης από το έντερο).

Η AHA/ACC (Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρία/Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας) στις τελευταίες τους οδηγίες του 2013, συστήνουν για τους Διαβητικούς:

α) Για πρωτογενή πρόληψη (σε άνθρωπο που δεν έχει καρδιαγγειακή νόσο), αν είναι μεταξύ 40 και 75 ετών και η LDL χοληστερίνη του είναι μεγαλύτερη από 70 (!!) mg/dL, λήψη Στατίνης μέτριας ισχύος σε 10ετή καρδιαγγειακό κίνδυνο (εμφάνισης οξέως εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου) μικρότερο από 7,5%.

Αν όμως ο 10ετής κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από 7,5% συστήνουν Στατίνη μεγάλης ισχύος (πχ. Atorvastatin 40-80mg ή Rosuvastatin 20-40 mg).

Ο 10ετής καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να υπολογιστεί εύκολα μέσω του διαδικτύου στη διεύθυνση http://www.cvriskcalculator.com

Για τους μικρότερους από 40 ή τους μεγαλύτερους των 75 ετών, συστήνει εκτίμηση του 10ετούς καρδιαγγειακού κινδύνου, “ζύγισμα” του οφέλους με τις πιθανές παρενέργειες της θεραπείας και συναπόφαση με τον ασθενή.

β) Για όσους έχουν καρδιαγγειακή νόσο, αν είναι μεγαλύτεροι από 75 ετών συστήνεται, αφού ληφθούν υπ’ όψιν τα υπέρ και τα κατά, η λήψη Στατίνης μέτριας ισχύος (Simvastatin 20–40 mg, Pravastatin 40 mg, Lovastatin 40 mg, Fluvastatin XL 80 mg, Pitavastatin 2–4 mg). Αν δε είναι μικρότεροι από 75 ετών συστήνεται Στατίνη μεγάλης ισχύος.

Μια μετα-ανάλυση έδειξε ότι περίπου 1 άτομο σε κάθε 255 που λαμβάνουν Στατίνη για 4 χρόνια πρωτοεμφανίζει Σ.Δ.. Άλλη μετα-ανάλυση έδειξε ότι 1 άτομο/500/έτος πρωτοεμφανίζει Σ.Δ. ιδίως σε μεγάλες ηλικίες και σε πολύ μεγάλες δόσεις (π.χ. Atorvastatin ή Simvastatin 80 mg).

Δεν σταματούμε όμως την Στατίνη, γιατί το όφελος που προκαλεί από την μείωση των καρδιαγγειακών επεισοδίων, είναι πολύ μεγαλύτερο από τον κίνδυνο δημιουργίας Σ.Δ., από αυτήν.

Τα Τριγλυκερίδια πρέπει να είναι λιγότερα από 150 mg/dL.

Σε Τριγλυκερίδια πάνω από 200 mg/dL, χορηγούμε Στατίνη για αποτροπή καρδιαγγειακών παθήσεων. Αν όμως αυτά είναι περισσότερα από 500-900 mg/dL, χορηγούμε Φιμπράτη, για αποτροπή παγκρεατίτιδας.

Όσον αφορά τη δίαιτα ισχύουν τα ίδια με τους υπόλοιπους διαβητικούς.

Σε άλλα άρθρα της ιστοσελίδας αναφέρεται τόσο η θεραπεία όσο και η διάγνωση του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ.

Η EMPAGLIFLOZIN (JARDIANCE) ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΩΝ ΤΥΠΟΥ 2

superman — Sun, 20 Dec 2015 15:16:20 +0000

Ενημερώθηκε στις 6/1/2017

Το πρώτο αντιδιαβητικό φάρμακο που μειώνει την καρδιαγγειακή θνητότητα σε διαβητικούς τύπου 2, που παρουσιάζουν αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, είναι η εμπαγλιφλοζίνη (empagliflozin- Jardiance). Αυτή δρα αναστέλλοντας τη δράση της πρωτεΐνης SGLT-2 στα νεφρά προκαλώντας έτσι την αποβολή ζαχάρου από το αίμα στα ούρα.

Τον Νοέμβριο δημοσιεύθηκε το αποτέλεσμα της πολυκεντρικής τυχαιοποιημένης μελέτης EMPA-REG στο ιατρικό περιοδικό NEJM που αφορούσε περισσότερους από 7000 διαβητικούς τύπου 2. Σ’ αυτούς προστέθηκε επιπλέον της ήδη λαμβανόμενης αντιδιαβητικής και καρδιολογικής θεραπείας τους, είτε η εμπαγλιφλοζίνη είτε ψευδοφάρμακο.

Σε παρακολούθηση περίπου 3 ετών κατά μέσο όρο, η εμπαγλιφλοζίνη μείωσε, σχετικά με το ψευδοφάρμακο, κατά 32% την ολική θνητότητα και κατά 38% την καρδιαγγειακή θνητότητα. Λόγω του αυξημένου σακχάρου στα ούρα αυξήθηκαν οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, αλλά τα κατάγματα και η διαβητική κετοξέωση δεν παρουσίασαν αύξηση.

Το αποτέλεσμα θεωρείται επαναστατικό γιατί δείχνει ότι πέρα από την μείωση του σακχάρου και της Hb A1c, έχει σημασία και το φάρμακο που τα μειώνει. Το αποτέλεσμα ίσως οφείλεται σε οσμωτική διούρηση και πιθανόν να αποτελεί ιδιότητα και των υπολοίπων αναστολέων της SGLT-2.

Μετά από αυτή την μελέτη πιθανότατα στις επόμενες οδηγίες που θα εκδοθούν για την θεραπεία του Σ. Διαβήτη τύπου 2, να συνιστάται σαν 2^ο βήμα στη θεραπεία του, η προσθήκη της εμπαγλιφλοζίνης στην μετφορμίνη (Glucophage) που αποτελεί το πρώτο φάρμακο για την θεραπεία του.

Σύμφωνα με πρόσφατες οδηγίες του Αμερικανικού Κολεγίου Γιατρών (ACP):

# Ο γιατρός μαζί με τον ασθενή πρέπει να επιλέξουν το 2^ο φάρμακο, αφού συζητήσουν τα οφέλη, τις παρενέργειες και το κόστος του κάθε φαρμάκου.

# Για τη μείωση της HbA₁_c_, ο συνδυασμός Μετφορμίνης και αναστολέα SGLT-2 είναι καλύτερος από το συνδυασμό της Μετφορμίνης με Σουλφονυλουρία ή με αναστολέα DPP-4.

http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1504720

Μπορείτε να δείτε για την διάγνωση του σ. διαβήτη τύπου 2 πατώντας εδώ.

Μπορείτε να δείτε για την θεραπεία του σ. διαβήτη τύπου 2 πατώντας εδώ.

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΚΡΑΣΙ ΒΕΛΤΙΩΝΟΥΝ ΤΟ ΛΙΠΙΔΑΙΜΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΚΧΑΡΑΙΜΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΔΙΑΒΗΤΙΚΩΝ

superman — Thu, 22 Oct 2015 09:13:23 +0000

Μια πρόσφατη δημοσίευση στο Annals of Internal Medicine, από το Ισραήλ, αναφέρει ότι όσοι διαβητικοί τύπου ΙΙ (καλά ρυθμισμένοι και σε μεσογειακή δίαιτα) έπιναν 150 κυβικά εκατοστά κρασιού κάθε βράδυ για 2 χρόνια, παρουσίασαν αύξηση της καλής χοληστερίνης (HDL), μείωση των τριγλυκεριδίων και μείωση του σακχάρου νηστείας, συγκριτικά με άλλη ομάδα διαβητικών, με τις ίδιες προϋποθέσεις, που έπιναν νερό αντί για κρασί.

Το λευκό κρασί βοηθούσε κυρίως στη μείωση του σακχάρου νηστείας και το κόκκινο κρασί βοηθούσε κυρίως στη μείωση του κλάσματος ολικής χοληστερίνης δια HDL (όσο μικρότερο τόσο καλύτερα). Το όφελος στη μείωση του σακχάρου παρατηρήθηκε μόνο σε όσους μεταβόλιζαν βραδέως την αιθυλική αλκοόλη.

Η μελέτη ήταν προ-οπτική τυχαιοποιημένη αλλά όχι τυφλή (δεν μπορούσε να γίνει και αλλιώς), ο καθένας ήξερε τι έπινε. Πριν την μελέτη οι συμμετέχοντες δεν έπιναν οινοπνευματώδη.

http://annals.org/article.aspx?articleid=2456121

Άλλη πρόσφατη μετα-ανάλυση, δημοσιευμένη στο ιατρικό περιοδικό Diabetes Care 2015;38(4):723-32, έδειξε μείωση της HbA1c (γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη) σε όσους μη διαβητικούς έπιναν μέτρια ποσότητα αλκοόλ. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25805864

Βέβαια πρίν να αρχίσει να συνιστά κάποιος το κρασί σε καθημερινή βάση σε όσους δεν το πίνουν, διαβητικούς ή μη, πρέπει να λάβει υπ’ όψιν του και τις ενδεχόμενες βλάβες από τα οινοπνευματώδη.

Πάντως οι οδηγίες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή επιτρέπουν, χωρίς να το επιβάλλουν, την ημερήσια λήψη 20 γραμμαρίων αιθυλικής αλκοόλης (περίπου 160 κυβικά εκατοστά κρασιού) στους άντρες και την μισή ποσότητα στις γυναίκες.

Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΑΝΤΙΥΠΕΡΤΑΣΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΒΡΑΔΥΝΟ ΥΠΝΟ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΑΚΧΑΡΩΔΟΥΣ ΔΙΑΒΗΤΗ

superman — Fri, 25 Sep 2015 16:22:19 +0000

Μια πρόσφατη μελέτη (προ-οπτική διπλή τυφλή) από την Ισπανία, δημοσιευμένη στο περιοδικό Diabetologia, έδειξε ότι η χορήγηση της αντιυπερτασικής θεραπείας πριν τον ύπνο, βοηθά σε μειωμένη εμφάνιση νέου Σ. διαβήτη συγκριτικά με όσους λαμβάνουν την φαρμακευτική θεραπεία το πρωί.

http://www.diabetologia-journal.org/files/Hermida2.pdf

Η μελέτη έγινε σε υπερτασικούς, με μέσο όρο ηλικίας τα 53 χρόνια. Αυτοί παρακολουθούνταν με συσκευή 24 ωρης παρακολούθησης της αρτηριακής πίεσης.

Μετά από σχεδόν 6 χρόνια παρακολούθησης, Σ.διαβήτης τύπου ΙΙ, παρουσιάστηκε μόνο στους 4.8 % από τους 983 που λάμβαναν τουλάχιστον το ένα αντιυπερτασικό φάρμακο πριν τον ύπνο. Στην άλλη ομάδα των 1029 που λάμβαναν όλα τα αντιυπερτασικά φάρμακα το πρωί, εμφανίστηκε Σ.διαβήτης σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό, στους 12.1% από αυτούς.

Η αυξημένη αρτηριακή πίεση κατά την διάρκεια του ύπνου συνδέεται με νέο-εμφανιζόμενο σακχαρώδη διαβήτη.

Τα αποτελέσματα αποδίδονται στο ότι ο άξονας Ρενίνης- Αγγειοτασίνης- Αλδοστερόνης, που αυξάνει την αρτηριακή πίεση και επίσης ευνοεί την δημιουργία Σ. διαβήτη, ενεργοποιείται κυρίως την ώρα του ύπνου. Έτσι αν αυτός κατασταλεί περισσότερο, από φάρμακα που χορηγούνται πριν τον ύπνο, πέρα από την μικρότερη πίεση κατά την διάρκεια του ύπνου, έχουμε και επιπλέον όφελος στην εμφάνιση νέου Σ.διαβήτη.

Τα ευνοϊκά αποτελέσματα κυρίως εμφανίζονταν με φάρμακα που αποκλείουν τον ανωτέρω άξονα όπως είναι αυτά που αναστέλλουν το μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτασίνης (α-ΜΕΑ) και αυτά που ανταγωνίζονται τους υποδοχείς της αγγειοτασίνης ΙΙ (Σαρτάνες).

Βέβαια πρέπει να έχουμε στον νου ότι η μικρότερη πίεση κατά την διάρκεια του ύπνου μπορεί να προκαλέσει λιποθυμία αν ξυπνήσει ο υπερτασικός για να ουρήσει.

Περισσότερα για την Υπέρταση και τον Σ.Διαβήτη μπορείτε να δείτε σε άλλες αναρτήσεις της ιστοσελίδας.

Η ΑΝΤΛΙΑ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗΣ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΑ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

superman — Thu, 09 Jul 2015 08:43:14 +0000

Ένα πρόσφατο άρθρο που αφορά τους διαβητικούς, στο περιοδικό BMJ. Το άρθρο είναι στην διεύθυνση, http://www.bmj.com/content/350/bmj.h3234…….
Πρόσφατα, δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα, μιας μελέτης από την Σουηδία, για την ρύθμιση του ζαχάρου του αίματος, σε διαβητικούς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι. Μετά από παρακολούθηση σχεδόν 7 χρόνων, βρέθηκε ότι όσοι ρυθμίζονταν με αντλία Ινσουλίνης, είχαν σχετική μείωση θανατηφόρων καρδιαγγειακών συμβάντων (έμφραγμα ή εγκεφαλικό), κατά 42%, συγκριτικά με όσους ρυθμίζονταν με πολλές ενέσεις Ινσουλίνης……………………..
Αυτό δείχνει ότι η καλή συνεχής ρύθμιση του ζαχάρου του αίματος, που μιμείται την συνεχή ρύθμιση που προσφέρει το φυσιολογικό πάγκρεας, υπερτερεί στους διαβητικούς τύπου Ι και κατά πάσα πιθανότητα και στους διαβητικούς τύπου ΙΙ.…………………………
Την εποχή που έκανα ειδικότητα στην Θεραπευτική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών (νοσοκομείο Αλεξάνδρας), υπήρχε το τεχνητό πάγκρεας, σε μέγεθος πλυντηρίου. Αυτό μετρούσε συνεχώς το ζάχαρο στο αίμα με ειδικό ανιχνευτή και αν διαπίστωνε υπεργλυκαιμία χορηγούσε Ινσουλίνη, αν δε διαπίστωνε υπογλυκαιμία χορηγούσε ζάχαρο……………..Η αντλία ινσουλίνης έχει μέγεθος μικρού κινητού τηλεφώνου και χορηγεί συνεχώς μικρή ποσότητα και επίσης μεγαλύτερες δόσεις ινσουλίνης ταχείας δράσεως όταν προγραμματιστεί από τον διαβητικό και τον γιατρό για τις ώρες του φαγητού.……………….Πληροφορίες για τις αντλίες υπάρχουν στην διεύθυνση http://main.diabetes.org/…/p…/2015/2015-cg-insulin-pumps.pdf………….. Υπ’ όψιν ότι υπάρχουν και αντλίες που μετρούν το ζάχαρο του αίματος ανά μερικά λεπτά και ειδοποιούν με ήχο σε υπο ή υπερ-γλυκαιμία.
Βλέπουμε ότι συνεχώς η Ιατρική εξελίσσεται, ευελπιστούμε δε ότι ίσως στο μέλλον λυθεί με ακόμη καλύτερο τρόπο το πρόβλημα του Σακχαρώδη Διαβήτη, με μεταμόσχευση ειδικών κυττάρων του παγκρέατος……………………….

ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΟ ΕΠΙΘΕΜΑ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ ΓΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ

superman — Fri, 26 Jun 2015 22:21:39 +0000

Πρόσφατα επιστήμονες από τις Η.Π.Α. ανακάλυψαν ένα σύστημα που όταν υπάρχει υπεργλυκαιμία σε διαβητικά ποντίκια, χορηγείται αυτόματα ινσουλίνη και έτσι παραμένει σε φυσιολογικές τιμές το ζάχαρο στο αίμα τους για μερικές ώρες…………….. Αυτό επιτυγχάνεται με ένα αυτοκόλλητο επίθεμα στο δέρμα που έχει πάρα πολλές απολήξεις-μικροβελόνες, ελάχιστου μεγέθους, που μπαίνουν στο δέρμα. Όταν αυτές αισθανθούν υπεργλυκαιμία χορηγούν την ινσουλίνη που είναι αποθηκευμένη σε μικροκυστίδια ………………………. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences(PNAS). http://www.pnas.org/…/1505405112.abstract……Glucose-resp… insulin delivery device using a painless microneedle-array patch. …………………Ευελπιστούμε ότι στο μέλλον θα βελτιωθεί το αυτοκόλλητο για να εφαρμοστεί στους Διαβητικούς και να χρειάζεται τοποθέτηση μόνο μια φορά την μέρα. Έτσι και καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη θα έχουν και θα αποφεύγονται οι ενέσεις ινσουλίνης !!…………… Βλέπουμε ότι όταν υπάρχει αξιοκρατία, με ανοιχτό μυαλό και όχι κομματικοκρατία με σκλαβωμένο μυαλό, πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη διάνοια.